In het kleine dorpje Hoogwoud, vlakbij Opmeer is er na lange tijd van lockdown weer roering in het dorp. Musicalvereniging Z&V brengt de musical ‘Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen’ naar de streek en leeft in de weekenden van November in de ban van de rattenvanger. Dat het uiteindelijk kunnen spelen, mede door de pandemie, een avontuur op zich is geworden blijkt wel uit het enthousiasme bij binnenkomst. Overal aan gedacht, keurig de check op orde, cateringuitgifte in de pauze volledig volgens plan, het publiek nog wat onwennig hun plek op zoekend in het ramvol uitverkochte etablissement ‘De Hooge Heeren’. Ze kunnen weer!

In het inleidingspraatje van Peter Groenendijk (artistiek leider en regie) wordt ook de laatst genomen hobbel nog benoemd, de rol van de koningin moest die ochtend nog overgenomen worden. Een respectvol gemompel volgt vanuit de zaal. En dan gaat het zaallicht uit en start de muziek. 

De musical ‘Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer” heeft het wereldberoemde sprookje over de Rattenvanger als beginpunt. Maar Musicalvereniging Z&V vertelt op originele wijze het vervolg van dit verhaal in een vlotte en eigentijdse musical, gebaseerd op de gelijknamige jeugdserie uit de jaren zeventig. Wat vooral op valt is het toevoegen van ‘eigentijdse’ elementen in het verhaal. Zoals een ‘Ice-pad’ waar je het ‘is’  en ‘is geweest’ op kunt volgen, tenminste… na die ‘irritante’ reclameboodschappen tussendoor. Erg grappig gedaan. Ook het decor waarin wordt gespeeld is bijzonder kunstig in elkaar gezet. Het ijspaleis van Wenzela, maar ook het diner is heel slim bedacht weergegeven. Hoogtepuntje is dan wel de ‘prinsenstrijd’ waar een paardenrace, een boogschutters-battle en een heus drakengevecht wordt uitgebeeld.  Met het gebruik van licht in decorstukken maar ook op het podium zelf worden er effecten gecreëerd die het verhaal versterken. Dit geldt even zo goed voor de kostuums. Naast de eenvoud van de pyjama’s van de kinderen, staat het uitpakken voor de royals. De koningin, ambtenaar Ogtrop en prinses Madeleijn zien er prachtig statig uit, zo ook de prinsen Tor (good guy) en Guurt van Grasp (bad guy).  Maar al het decor, licht, kostuums, muziek daar gelaten… zonder cast geen verhaal! 

Van de 1e tot de laatste scene straalt het enthousiasme ervan af. Het lijkt ook wel of men elke seconde wil grijpen, genieten en vasthouden. Dit is waar ze al die tijd voor hebben geoefend en teleurstellingen voor moesten incasseren van weer uitstel en waar ze elke keer weer de energie moesten vinden om tóch door te gaan. 

Het was ook haast emotioneel om te zien hoe alle leeftijden, van kleins af aan (de kinderen) tot de oudere jeugd 😉 en alle leeftijden daartussen hun passie staan uit te voeren. We hebben gelachen, met name om de poortwachter en de stadsomroeper, we hebben onze adem in gehouden om Wenzela en Gruizel Gruis en al hun plannetjes. Boe geroepen naar die Guurt die vals speelde, naar de burgemeester omdat hij Bertram Bierenbroodspot een nietsnut noemde terwijl Lidwientje (en wij ook) hem juist zo leuk vindt. En we hebben keihard meegezongen bij het finalenummer waarna een applaus volgde die nog in Limburg te horen is geweest. 

Wat een prestatie van Z&V! Dit geeft weer goede moed om toch een volgend avontuur weer op te pakken. Maar eerst nagenieten van wat een kers op een grote avontuurlijke taart is geworden.

Wil je volgen wat het volgende avontuur wordt kijk dan op: www.musicalopmeer.nl

Mariska Steenbergen