Jeans 21, Grown Up!

In de Rijswijkse Schouwburg ging maandag onder toeziend oog van vele ex-Jeans-collega’s de 21ste voorstelling van Jeans in premiere. De Jeanscompany – “The one and only super spectacular song and dance show with the greatest hits of all times”- bestaat 25 jaar, dus dat gaf een extra feestelijk tintje aan de avond. De trouwste fans werd gevraagd naar hun favoriete nummers en zodoende zijn deze in de show verweven.

 

Lees meer...

Première van De Geheime Tuin

Zaterdag 12 november ging in het M-Lab de familiemusical “De geheime tuin” in première.
Marie woont sinds kort bij haar oom in Den Haag. Deze zonderlinge man woont in een groot oud landhuis met wel honderd kamers. Omdat ze zich verveelt, gaat ze op onderzoek uit in de uitgestrekte tuinen van het landgoed. Daar ontdekt ze een ommuurde tuin, waarvan de deur op slot zit.

Ze is heel nieuwsgierig naar de tuin achter die muur en op een goede dag wijst een klein eigenwijs roodborstje haar hoe ze in de geheimzinnige tuin kan komen. Op een stormachtige nacht, als Marie niet kan slapen, klinkt ergens in het oude huis tussen de bulderende windvlagen door het geluid van een huilend kind…

De geheime tuin is het tijdloze verhaal over een speciale plek, waar hoop en liefde bloeien. Het verhaal is al vaker bewerkt voor het theater, maar M-Lab brengt in de kerstperiode een geheel nieuwe Nederlandse musical.

foto Rob de Haan

De cast, M-Lab en de creatives zijn er weer in geslaagd een breekbare musical neer te zetten voor kinderen maar zeker ook volwassenen. Het verhaal is speciaal en zeker geen dertien in een dozijn. Daar zijn de rollen en het verhaal te speciaal voor. Voeg daarbij de muziek van Paul de Munnik en het zal u meteen duidelijk worden dat de tuin een mooi gevoelig verhaal is.

De cast is uitstekend gekozen.

Martha en Lelle – Maike Boerdam
Marie – Karin Bos
Budi – David Hardenberg
Ben de tuinman en dokter – Kees van Lier
Mevrouw van het Slot – Carolina Mout
Archibald – Martin van der Starre
Corneel en bedienden – Jeroen Voorhorst

foto Rob de Haan


Karin springt rond als de jonge Marie en zet ook een echt jong meisje neer met haar onschuld, eigenwijsheid en onbevangenheid. Vanaf het begin weet ze me te raken en neemt me mee in haar wereld. Twee mooie rollen zijn weggelegd voor Maike Boerdam die me stil laat worden. Op verrassende momenten duikt ze op en verdwijnt net zo snel en draagt het mysterie met haar mee.

foto Rob de Haan


Budi, gespeeld door David Hardenberg, is een vrolijke onbekommerde jongen. Hij ontmoet Marie en neemt haar op sleeptouw. David lijkt soms Budi door zijn onbekommerde spel. Carolina Mout speelt de wat stuurse en strenge mevrouw van der Slot die later toch een oogje dichtknijpt. Jeroen Voorhorst neemt de rol van Corneel en bediende voor zijn rekeningen. Als Corneel leeft hij in zijn eigen wereld. Marie neemt hem mee naar buiten en laat hem de wereld buiten zijn kamer zien.

 

Kees van Lier speelt de barse tuinman die onder invloed van Budi en Marie opener wordt. Eigenlijk is dat de invloed die Marie op iedereen heeft. Ook op haar oom Archibald, gespeeld door Martin van der Starre. Hij is streng, bars en bepaald dat er niets mag gebeuren in het huis. Niet zingen, niet lachen, geen geren. De sfeer is beknellend voor Marie, die net haar ouders verloren heeft, en hunkert naar en beetje liefde en genegenheid. Gedurende het verhaal zie je dat langzaam veranderen.

De muziek van deze musical is van Paul de Munnik. De stijl van Acda – De Munnik is duidelijk te herkennen. De muziek is moeilijk te zingen door de indringende muziek maar deze cast weet daar uitstekend raad mee en zorgen er voor dat Paul de Munnik, na de première tevreden is. De kinderen zaten in de zaal ademloos te luisteren maar ook de volwassenen waren geboeid aan het kijken.

Het verhaal is indringend en hoewel deze musical een familiemusical is, worden heftige onderwerpen zoals dood, gehandicapt, en mismaakt niet geschuwd. Er wordt door de cast en in het stuk met respect omgegaan maar dat is bij M-Lab, zoals gewoonlijk, in goede handen.

foto Rob de Haan


Wat ook opvallend is, is het gebruik van simpele middelen om bepaalde effecten te gebruiken. Zo lopen mensen soms door gangen en duiken personen op in schilderijen of ergens anders in het decor. Ook worden er afleidingsmanoeuvres gebruikt om het publiek even de andere kant op te laten kijken. Dit geeft ook de kracht van M-Lab aan. Er moet gezegd worden dat de decors meestal sober en doelmatig zijn en daar is bij De Geheime Tuin van afgeweken. Met name aan het einde wordt er gebruikt gemaakt van simpele decors. In het begin vertelt een soort van schimmenspel is geprojecteerd op een soort waaier hetgeen dat vooraf ging aan dit verhaal.

foto Rob de Haan


De musical wordt zonder pauze gespeeld en dat is een juiste keuze. Met name kinderen kunnen zo in het verhaal blijven. Na afloop verlaat je de zaal in de wetenschap dat M-Lab er weer in is geslaagd een kwaliteitsproduct te maken.

 

M-Lab heeft gemeend dat deze musical vanaf 8 jaar bekeken kan worden en ik denk dat dat de juiste keuze was. Als u daaraan voldoet met uw gezin dan is deze musical uw bezoek waard.

Voor meer informatie ga naar www.m-lab.nl

Premiere Willen jullie niet dansen

Fotograaf Yvonne de Blaauw

In het Ostadetheater in Amsterdam ging zaterdag 21 november 2009 het stuk “Willen jullie niet Dansen” van produktiehuis Feikes Huis in premiere. Deze voorstelling van de hand van de Amerikaanse schrijver Raymond Carver gaat over een man en een jong paar die elkaar ontmoeten bij een zogenaamde yard-sale. Het jonge paar zoekt spullen voor hun nieuwe huis en de oudere man wil juist van zijn spullen af. Door deze tegenstelling komen er vele verhalen naar boven die nog meer tegenstellingen laten zien; Toekomst en verleden, kennismaken, afscheid nemen, het met elkaar eens zijn, maar ook weer niet. Tijdens deze tegenstellingen kom je steeds een beetje meer te weten over het leven van de personages, hoewel er ook veel om je eigen fantasie wordt gevraagd. Hierbij wordt je geholpen door de vele objecten waarvan gebruik wordt gemaakt. Zo is er een listige tuinslang, een fascistische wandelstok en astmatische plumeau, maar ook een platenspeler die de rol van een keffende hond op zich heeft gekregen. Ook een boodschappentas komt tot leven, net als een theekopje dat als de dood is dat hij wordt ingeschonken met hete thee.

Fotograaf Yvonne de Blaauw

De voorstelling lijkt wat treurig omdat je vooral in het begin de wat oudere man bezig ziet met zijn inboedel en hij op wat stille wijze zijn verhaal probeert te vertellen, maar er komen ook genoeg luchtige momenten voorbij. Zo is er voor de musicalkenners onder ons een flashback naar de openingsscène van Tarzan; Je kijkt vanaf een ander punt de scene in, namelijk van bovenaf, erg leuk bedacht.
Een staaltje techniek komt er ook nog bij deze voorstelling kijken. Tussendoor worden scenes ondersteund door beeld van een videocamera die actrice Mik van Goor bedient. Deze beelden worden op verschillende wijzen, onder andere op 2 van de zes de papieren banieren die het voordoek voorstellen, in het decor geprojecteerd, een welkome ondersteuning van de gedachten die je voelt tijdens de bepaalde scenes.
Mik van Goor, de vrouwelijke helft van het paartje, is de regeldame van de drie. Ze fladdert overal tussendoor, maar probeert ook nog de mensen het verhaal van de voorstelling bij te brengen. Neal Lewis, haar vriend, is de grappenmaker, heeft de lachers op zijn hand met zijn gespeelde chaotische manier van spelen. Jacques Riebeek als de oudere man is het type stillen wateren, diepe gronden. Hij zorgt voor het serieuzere, ernstige gedeelte van het stuk. Bij hem kun je je fantasie laten spreken tijdens de soms vrij lange momenten die hij voor zijn spel neemt.

Fotograaf Yvonne de Blaauw

De titel ‘Willen jullie niet dansen’ komt mooi naar voren in de scene waarbij de oudere man op het punt staat door te gaan met zijn leven en het paartje daar ook nog steeds mee bezig is. Hier vindt je toevalligerwijs nu dan geen tegenstelling in terug, maar gaan ze gedrieën gelijk op…

‘Willen jullie niet dansen’ is nog t/m 6 december te zien in Amsterdam: www.feikeshuis.nl

Fotograaf Yvonne de Blaauw

Premiere Sonneveld voor altijd

Door Rosalie Kyvon

Aan de Amsterdamse grachten.

Geen Amsterdamse gracht, maar de Amstelveense Schouwburg waar maandag het theaterconcert Sonneveld voor Altijd in première is gegaan. Deze voorstelling naar aanleiding van het oeuvre van de 35 jaar geleden veel te vroeg overleden Wim Sonneveld brengt met name voor de wat oudere medemens een avondje nostalgie. In een eenvoudig decor met liveband op de achtergrond verzorgen 5 artiesten een veelzijdige voorstelling welke zorgt voor een lach en een traan.

foto Peggy de Haan

De toch wat vreemde eend in de bijt tussen alle theaterdieren presentator Frits Sissing bijt de spits af en bewijst met zijn prettige zang dat hij heel goed zijn plekje op het toneel heeft gevonden. Charismatische Roberto de Groot zingt en beweegt er na zijn statige rol in Evita lekker op los en vormt een leuk mannentrio met Frits en Sieb. Sieb van der Ploeg, ooit frontman van de Friese groep De Kast, verdient een grote pluim na het liedje ‘Weet je nog wel, oudje?’. Hierin wordt gezongen over een verloren kindje, gelijk aan wat Sieb zelf ook mee heeft moeten maken met zijn pasgeboren tweeling.
Trudy Labij is de joker van het stuk, ze heeft de lachers op haar hand met haar gekke manier van doen. Daarentegen switcht ze ook mooi van een luchtig nummer naar een wat serieuzer gedeelte, het werk van een echte vedette. Ex- Les Misérables Suzan Seegers is zo veelzijdig als maar zijn kan, imiteert stemmetjes, kan heel klein zingen, maar ook groots uitpakken in ensemblenummers.

Al bij het eerste nummer ging er een zweem van herkenning door de zaal en zat de sfeer er al goed in. Leuk om te zien is dat de cast ook veel plezier met elkaar heeft op het toneel. Eén keer kon je hen tijdens het liedje ‘Op de step’ bijna op de slappe lach betrappen…

foto Peggy de Haan


Jan Aarntzen zorgde voor het kostuum- en decorontwerp. Met name het zelfbespeelbare belletjeskostuum van Trudy Labij was origineel gevonden tijdens het nummer ‘Ze kon het lonken niet laten’. De bloemen uit de print op het decor kwamen terug in de kostuums van de zangers en gaven nog meer jeu aan het totaalbeeld van de sjieke, maar toch ook hedendaagse kostuums van de cast. Ook een portret van Sonneveld zelf mocht niet vergeten worden en keek tussen de bloemen door zo af en toe de zaal in.

 

De veelzijdigheid van Wim Sonneveld als cabaretier, zanger, acteur, componist, maar ook regisseur, producent en directeur heeft voor een onuitputtelijke inspiratiebron gezorgd waardoor zijn geliefde levenswerk nooit vergeten zal worden…

foto Peggy de Haan


Sonneveld voor altijd is het komende half jaar te zien in diverse theaters. Kijk voor meer informatie en een speellijst op http://www.sonneveldvooraltijd.nl/

 

De fotoreportage staat op de site.

 

All shook up love me tender, een swingende musical in een Hollands jasje

Door Marloes Romeijn

De muziek van Elvis is voor deze musical hertaalt in het Nederlands door Jan Rot, dat is toch wel even wennen. De nummers van Elvis zijn zo vertrouwd dat het even omschakelen is naar de Nederlandse vertaling. Daarentegen wordt je zo meegenomen door het verhaal van de show dat je steeds meer mee gaat swingen op je stoel.

foto Peggy de Haan

foto Peggy de Haan


De show wordt geopend door rocker René van Kooten in het zoeklicht van Jailhouse Rock. René, in de rol van Chad, rijdt met zijn motor langs saaie stadjes en krijgt motorpech. Wanneer hij moet wachten tot zijn motor gemaakt is wordt hij verliefd op een mooie dame, die hij natuurlijk voor zich probeert te winnen. Dit gaat niet geheel zonder de nodige tegenslag en daardoor dus ook humor. René is een echte Elviskenner, zijn jukebox thuis bulkt uit van de Elvis nummers. Op het toneel merk je dan ook dat hij er zichtbaar zin in heeft. Wel moest ik door zijn veroveringstocht naar het meisje even terug denken aan de musical Beauty and the Beast, waarin hij een soortgelijke rol speelt. Hij is ook in deze show weer een echte charmeur.

 

foto Peggy de Haan

Brigitte Heitzer speelt een grappige combinatierol van Nathalie en Ed. Om het hart van Chad te veroveren probeert ze ‘one of the guys’ te zijn en kruipt in de rol van Ed. Met haar sterke acteerwerk krijgt ze regelmatig het publiek aan het lachen.

Fred Butter speelt de vader van Nathalie (Brigitte) en doet dat geweldig. Hij vindt zichzelf niet cool genoeg, waardoor het hem niet lukt om een leuke vrouw aan de haak te slaan. Chad helpt hem te transformeren tot een stoere rocker en het lukt hem dan natuurlijk om een dame voor zich te winnen. Het spel van Fred is sterk en neemt de kijker mee in zijn emoties.

foto Peggy de Haan


Joey Schalker, een nieuweling in het vak, maar wat een stem. Joey zet een goede performance neer in de rol van Dennis. Als buddy van Chad wil hij graag het hart van Nathalie veroveren, maar als ‘nerd’ gaat hem dat niet gemakkelijk af. Doordat Dennis als nerd wordt neergezet door goed acteerwerk van Joey, werkt dit regelmatig op de lachspieren van de kijker, wat de musical zeker ten goede komt.

 

De verrassing van de avond was zeker Erica Yong. Nog niet zo bekend in Nederlandse musicals. Tijdens haar solo zit iedereen op het puntje van zijn stoel en krijgt Erica een oorverdovend applaus. Wat een lekkere rauwe stem, geheel passend bij de musical.

Ook de dochter van Erica in de show, namelijk Cinthia de Neef kan er wat van. Ook zij heeft een prachtige jonge stem met behoorlijk wat volume. Heerlijk om naar te luisteren in het duet met haar moeder en tijdens haar veroveringstocht van de jonge Dean.

foto Peggy de Haan


Danielle Veneman wordt als Sandra door twee mannen bemind gedurende de show. Haar non verbale houding komt goed over op het publiek. Ook haar mooie volle stem zorgt ervoor dat haar karakter staat als een huis.

 

Al met al is de musical All shook up, love me tender een gezellige musical voor jong en oud. Soms een tikkeltje overdreven en even anders door de Nederlandse hertaling, maar zeker de moeite waard om te gaan bekijken in de theaters door de grote doses aan humor die deze musical met zich meebrengt.

foto Peggy de Haan

All shook up – love me tender speelt nog tot en met juli 2010 in diverse Nederlandse theaters. Kijk voor meer informatie op www.musicals.nl

Klik hier voor de fotoreportage van deze premiere.

 

Première Coming Out

Door Rosalie Kyvon

De cast van het Nationaal Jeugd Musical Theater zorgde voor een indrukwekkende voorstelling waar je wel even bij stil blijft staan.
Coming Out gaat met name over homoseksualiteit, maar daarnaast ook over cultuurverschillen en hoe ieder voor zichzelf probeert zijn gevoelens te overleven ook al zijn deze volgens anderen niet als juist te bestempelen.
De voorstelling begint met een aantal quotes van grote namen, onder andere Shakespeare en Mandela. Dan volgt er een verhaal dat je misschien wel kunt vergelijken met Romeo en Julia, alleen gaat het nu over de verboden liefde tussen twee jongens.
De ene jongen, Milan, komt uit een allochtoon gezin met nog een broer en zus en staat op het punt te worden uitgehuwelijkt aan Carmalita. Hij kiest hiervoor om zijn ouders een plezier te doen. Op het verlovingsfeest wordt hij verliefd op Leonardo, de drummer van de band en gaat er een wereld van gevoelens voor hem open. De broer van Milan, Djasén, is een vrij agressieve jongen die zijn vriendin becommentarieert en haat tegen homo’s heeft. Dat laatste is een grote cover voor zijn eigen gevoelens, want even later zien we hem in bed liggen met zijn eigen vriend, die hij overigens gewoon grofweg gebruikt en aan het lijntje houdt.

Als Milan’s geaardheid boven water komt, wordt hij weggestuurd naar het land waar zijn familie vandaan komt, maar daar belooft zijn verloofde, die stiekem sinds lange tijd zelf ook een vriend heeft, hem wel te zullen helpen. Ze spreken over twee weken af, alleen voorzien ze niet dat in die twee weken sprake is van een grote miscommunicatie en er een ware aard van iemand naar boven komt en dat heeft verstrekkende gevolgen…

Humor en ernst werden erg goed afgewisseld in deze voorstelling, maar de ernst nam richting het einde zeker de overhand. Goed gedoseerd, het lichtere haalde soms de beladenheid een beetje van het zwaardere werk af.
De cast was goed op elkaar ingespeeld en durfde alles te geven op deze premièreavond. Aan mooie zangstemmen geen gebrek, alhoewel sommige groepsnummers niet altijd even goed verstaanbaar waren. De zanger (of eigenlijk drummer Leonardo ) van de band had tijdens zijn solo’s een handmicrofoon, logisch, maar bij een solo van Djasén, waar hij zijn frustratie uit, zingt ook hij in een handmicrofoon. Dit had mooier geleken als hij zijn handen vrij had gehad om zijn gevoelens en frustraties nog beter uit te kunnen drukken.
De muziek klinkt goed in de oren. Er is een mooie variatie tussen ballads en uptempo-nummers, zo is er voor ieder wat wils.
Het lijkt tijdens de voorstelling of er vrij veel namen en familiebanden op je af komen en dat je je hoofd er even bij moet houden om deze goed op een rijtje te krijgen, maar omdat deze steeds terugkomen en worden uitgetekend zie je de relaties duidelijk voor je en blijft het toch allemaal goed te volgen.

foto Rosalie Kyvon


Jaro Gevers kan goed zijn ei kwijt als de agressieve Djasén. Je krijgt soms echt medelijden met de mensen waar hij nu weer tegen uitvalt. Mitchell van Dungen Bille speelt de onzekere, maar in zijn hart steeds zeker wordende Milan. Je zou zo vol kunnen schieten bij de emotionele scene die hij heeft met zijn zusje. Marco de Kramer als Leonardo heeft een geweldige stem, die soms een beetje doet denken aan Jim Bakkum, alleen dan iets minder nasaal. Charlotte Yntema als Lady M heeft als bazin van de nachtclub de lachers op haar hand met haar wat over the top Engelse uitspraken waar ze goed mee wegkomt omdat ze ook goed kan omschakelen naar het serieuze. Giovanna van Kesteren als Zaya, klik goed met Milan als broer. Ze kan heel gevoelig en klein spelen, met name in de eerder genoemde scene, maar kan ook prima luchtig voorkomen. Priscilla, de zogenoemde vriendin van Djasén, gespeeld door Bo Jane van Kesteren zie je groeien van een bescheiden, over zich heen laten lopend meisje tot een sterke meid die voor zichzelf opkomt, mooi gespeeld. De rest van de cast geeft als ensemble de wat grotere rollen een goede steun in de rug.

 

Het decor is simpel maar doeltreffend. Deze bestaat uit witte banners waarop tijdens sommige scènes wordt aangegeven waar men zich bevindt. Overigens worden de quotes die aan het begin van de voorstelling worden uitgesproken ook hierop vertoond, dat geeft dan net dat beetje meer impact.
Je ziet de cast vrij veel slepen met attributen zoals stoelen en een drumstel, dit duurt soms te lang en haalt op die momenten dan een beetje de vaart uit de voorstelling. Verder loopt alles soepel door en zitten er geen saaie momenten in. Goed om te zien, want deze voorstelling zal met name voor jongeren op scholen worden gespeeld en als de aandacht zou verslappen zou dat zonde van de over te brengen boodschap zijn: Liefde, jong noch oud, ras, cultuur of geaardheid overwint èn verbindt…

Voor meer informatie: www.njmt.nl

 

The Full Monty moet je gaan zien

Voor een uitgelaten en heel erg enthousiaste zaal is The Full Monty op maandag 16 november in première gegaan. De cast liet zich tijdens deze première van zijn beste kant zien. De een wat dikker dan de ander en de dames, Ellen Evers, Bettina Berger, Meta Gramberg en Wieke Wierska lieten zich zeker niet onbetuigd. Bij de aanvang van de musical zitten de dames in de zaal en reageren op Bettina Berger die de musical aankondigt. Aan het einde van de show bij de beroemde stripact zetten ze de boel weer op stelten, maar dat was tijdens de première niet nodig. Er werd volop gegild en gefloten. Wie denkt dat The Full Monty een veredelde stripact is, komt bedrogen uit. Hilarische momenten worden afgewisseld door het drama van mannen die van de een op de andere dag zonder werk zitten. Gezien de huidige tijd een actueel beeld

foto Peggy de Haan

Cast
Berry, gespeeld door Charley Luske, is door de economische crisis zijn baan kwijtgeraakt en kan daardoor de alimentatie voor zijn zoon niet betalen, komt in grote problemen met zijn ex en gaat op zoek naar een nieuwe bron van inkomsten. Als hij ziet hoe de vrouwen in de stad uit hun dak gaan bij een Chippendales-achtige voorstelling en uitrekent hoeveel geld die show heeft opgeleverd, ziet hij maar één oplossing: ook een striptease-act ten tonele brengen.

foto Peggy de Haan


Samen met zijn goede vriend Dave, gespeeld door Zjon Smaal, gaat hij aan de slag en ze vormen uiteindelijk met vier medewerklozen, Rogier Komproe als Hengst, Vincent de Lusenet als Martin, Han Oldigs als Harold en Richard Spijkers als Erik & Ted, een ludieke act. We volgen de zes heren in de aanloop naar de grote show: het instuderen van een choreografie, het trainen van hun lijven en het voor het eerst strippen in elkaars bijzijn. Maar ook zien we hoe ze ieder met problemen kampen die de economische crisis met zich meebrengt. Zo is de één onzeker over zijn lichaam, wringt de ander zich in alle bochten om geen gezichtsverlies te leiden en kampt weer een ander met zelfmoordneigingen. Met hilarische taferelen als gevolg en als eindresultaat, een act die elke vrouw in de stad zal willen zien. Want ook al zijn ze misschien niet perfect, zij zijn échte mannen en zullen, in tegenstelling tot alle andere acts, ‘The Full Monty’ gaan! Een talentvolle cast en een live orkest zorgen voor een onvergetelijke avond.

foto Peggy de Haan


De film en nu de musical
Gebaseerd op dit gegeven draaide vanaf 1997 de film The Full Monty in de bioscopen. Bekroond met een Oscar en nog 26 andere prijzen, is deze film razendsnel een echte wereldwijde klassieker geworden. Een musicalversie kon daarom natuurlijk niet lang uitblijven. Nét als de film werd de musical een dijk van een hit, mede door de swingende muziek en mooie ballads van David Yazbek en het hilarische script van Terrence McNally. Op Broadway speelde de musical ruim 800 voorstellingen. Inmiddels is de musicalversie van The Full Monty overal ter wereld een doorslaand succes. De show was onder andere te zien in Japan, Griekenland, Mexico, Spanje, Canada en, natuurlijk in het Londense West-End. Overal ter wereld sluit het publiek de zes mannen, die het aandurven om niet alleen in het leven maar ook op het toneel ‘full monty’ te gaan, in de armen!

 

foto Peggy de Haan


Vanaf oktober 2009 is deze hitmusical ook in de Nederlandse theaters te zien. De makers van de succesvolle Nederlandse musicals Wat Zien Ik?! en Op Hoop van Zegen, vertaler/bewerker Allard Blom en regisseur Paul van Ewijk, zijn verantwoordelijk voor de Nederlandse versie van The Full Monty.

foto Peggy de Haan

De musical is op zijn tijd hilarisch en zorgt er voor dat u een onvergetelijke avond heeft waarin u de sleur van alledag even vergeet en met een brede glimlach het theater verlaat. De cast bestaat uit de crème de la crème van het musicaltheater en Ruud de Graaf en Hans Cornelissen hebben met The Full Monty een juiste keuze gemaakt. Mede gezien de kaartverkoop die heel goed loopt voor deze productie. Een unicum in deze tijd. Dat geeft aan dat juist nu men behoefte heeft een productie waarin heerlijk gelachen kan worden.
Is er bij in de buurt nog een kaartje te koop dan loont het zeker de moeite om naar deze productie te gaan kijken. U zult er zeker geen spijt van hebben.

Voor meer informatie over deze productie klikt u hier

foto Peggy de Haan

Bekijk hier de fotoreportage in het fotoboek.

Premiere: Hoe overleef ik mijn eerste zoen?

Tegelijkertijd met de Sinterklaasintocht ging in Tilburg ook de musical ‘Hoe overleef ik mijn eerste zoen?’ in premiere. Deze musical gebaseerd op de boeken van Francine Oomen gaat over Rosa. Zij gaat met haar moeder en diens nieuwe vriend in Groningen wonen en vindt dat helemaal niks. Ze moet alles achterlaten in Den Bosch en nu blijkt ook nog eens dat Alexander, haar stiefvader, een een enorme bemoeial is en haar moeder alleen nog maar bezig is met de nieuwe baby. Gelukkig heeft ze via mail en sms nog veel contact met Jonas, Esther en Sascha, haar vrienden uit Den Bosch.

Foto: Leo van Velzen

Ondanks dat Rosa zich niet prettig voelt, wordt ze verliefd en krijgt ze verkering met Thomas. Van hem krijgt ze haar eerste zoen. Maar Thomas blijkt helemaal niet zo’n lieverdje te zijn… Hij steelt geld van Rosa en dwingt haar later om nog meer geld te geven zodat hij drugs kan kopen.

Dan blijkt dat het niet goed gaat met de moeder van Rosa, de baby komt te vroeg. Hierdoor zijn zij en Alexander vaak in het ziekenhuis en is Rosa veel alleen thuis. Omdat ze zich verveelt zit ze vaak te chatten met een jongen waarmee ze het goed kan vinden, maar die ze nooit heeft gezien.

Als ze Thomas ziet zoenen met een ander meisje, haar moeder dus alleen oog heeft voor de nieuwe baby en Alexander haar een keer in zijn boosheid heeft geslagen, heeft ze het gehad en besluit weg te lopen naar Den Bosch. Onderweg in de trein komt ze een mevrouw tegen die haar goede raad geeft en een kaartje voor haar koopt omdat Rosa dat zelf niet had gedaan. Op het station aangekomen blijkt de jongen waarmee ze zo fijn kon chatten Jonas te zijn. Ze wisten niet dat ze de hele tijd met elkáár aan het chatten waren en krijgen verkering. Weer thuisgekomen maken Rosa, haar moeder en Alexander het weer goed en zo heeft Rosa alles waarin ze terecht was gekomen overleefd, onder andere dus haar eerste zoen…

Het is een hele leuke cast met voornamelijk wat oudere jongeren die nog erg goed in de huid kunnen kruipen van de tieners die ze spelen. De oudere acteurs klikken goed met hen samen en zo heb je een prima plaatje dat erg prettig is om 90 minuten lang naar te kijken. (Roos van Erkel als Rosa, Robert Orvalho als Jonas, Lieke Pijnappels als Esther, Aukje van er Wiel als Sascha, Job Bovelander als Thomas, Jan Elbertse als Meneer R., Tine Joustra als Moeder en Has Drijver als Alexander.)

Wat ook erg leuk gedaan is, is de rol van meneer R.; de zogenaamde regisseur. Hij loopt overal tussendoor, geeft zijn mening, leidt de musical volgens het script in goede banen en weet als geen ander wat Rosa voelt en doormaakt. Je wordt als kijker een soort van meegenomen in de making of van de voorstelling. Heel verfrissend om te zien. De cast beeldt het verhaal uit, maar speelt af en toe ook persoonlijk naar het publiek toe en laat ze meekijken in hun levens. (Echte regisseur: Bruun Kuijt en meneer R.: Jan Elbertse)

Het decor is ander dan anders. Boven het podium zie je alle decorstukken hangen en wat er op dat moment nodig is, wordt door een castlid zelf het toneel op geschoven of naar beneden gehaald dmv katrollen. Dit gaat allemaal heel vlug en voor je het weet zit je weer in een andere scene.

Er wordt veel gewerkt met kleuren, zowel als in het decor als in de kleding van de cast. Ook een scene in een chatroom is erg leuk vormgegeven in blacklight. De tekeningen uit de boeken van ‘Hoe overleef…’ herken je ook dikwijls als behang of op decorstukken. (Marjolein Ettema en Willemijn Kaasjager)

De liedjes zijn heel pakkend en van deze tijd. Gevoelig, uitbundig, maar vooral echt en begrijpelijk. Het script is ook erg vermakelijk. Duidelijk voor jong en oud en met de nodige dosis humor. (Heleen Verburg en Bas Odijk)

Hoe overleef ik mijn eerste zoen is nog t/m maart 2010 in verschillende theaters in het land te zien en is zeker het bekijken waard! www.hoeoverleefik.nl

 

Chicago de musical, een schot in de roos

In het Parktheater in Hoorn vond vandaag de première plaats van Chicago met een geheel nieuwe cast. Chicago was 2 jaar lang met groot succes te zien in Utrecht. Nu volgt de eerste Nederlandse tournee. De voorstelling is een wereldwijd succes en sinds 1996 onafgebroken te zien op Broadway en West End en nu dus ook in het theater bij u in de buurt. Chicago – de musical is een veel bekroonde show; de show heeft 6 Tony Awards gewonnen en de film uit 2002 won 6 Oscars.

Foto Peggy de Haan

In deze versie van Chicago de musical wordt de rol van Roxie Hart gespeeld door Mariska van Kolck en en de rol van Velma Kelly door Joke de Kruijf. Joke en Mariska waren zonder meer aan elkaar gewaagd waarbij dans, zang en spel tot de puntjes verzorgt waren. Ook Pia Douwes, die aanwezig was, vond de uitvoering geweldig.

Foto Peggy de Haan

Roxie en Velma zijn door moord in de gevangenis beland en strijden ieder afzonderlijk voor hun vrijheid. De strijd is meedogenloos en geen middel wordt onbenut gelaten. Op de meest uiteenlopende manieren proberen zij de aandacht van de media en van de gehaaide advocaat Billy Flynn (Thom) te trekken. Om dit te bereiken deinzen de twee rivales nergens voor terug en spelen ze een gevaarlijk spel met elkaar. Een spel waarin macht, showbizz en passie de inzet is. Het mediacircus rond misdadigers is tegenwoordig actueler dan ooit. Wereldberoemd zijn de songs ‘All that Jazz’ en ‘Cell Block Tango’.

Foto Peggy de Haan

Chicago is een eigenzinnige, tijdloze musical in de dansstijl van Fosse met een klasse en sexy uitstraling waarbij het moeilijk is om te blijven zitten. De uitvoering van Chicago hangt voor een groot gedeelte af van de dans. Deze eigenzinnige choreografie van Fosse zorgt er voor dat de cast heel diep moet gaan om het er zo goed mogelijk uit te laten zien. Het lijkt voor de toeschouwer dat het heel makkelijk gaat, maar de cast moet heel diep gaan en dat is in deze productie zonder meer het geval. De dans is tot in de puntjes verzorgt maar ook de zang is van grote klasse met enkele verrassende castleden.

Peter Lusse verbaasde op een aangename en positieve manier. Zij humor is vertrouwd, maar dat hij kan zingen was toch voor veel mensen onbekend en in het theater waren veel positieve reacties te horen. Thom Hoffman speelde overtuigend de rol van Billy Flynn nadat hij al eerder aan een musicalrol heeft mogen ruiken in My Fair Lady. Het blijft een genoegen om hem te zien acteren. Doris Baaten is de rol van Mama Morton op het lijf geschreven. Haar humor en spel passen precies in deze rol.

De rol van Mary Sunshine wordt op een waardige en hilarische wijze gespeeld door Jasper Taconis. Hij weet van elke rol een feest te maken.Het ensemble was werkelijk schitterend en danste, zong en speelde de sterren van de hemel. Wouter van Schaaijk was helaas geblesseerd en kon niet spelen en werd vervangen door Merlijn Wolsink. Zoals het hoort is Chicago het feest van de Fosse dans en dat was zeker het geval. De dans werd strak en tot in de puntjes verzorgt uitgevoerd.

Foto Peggy de Haan

De cast van Chicago bestaat uit:
Mariska van Kolck – Roxie Hart
Joke de Kruijf – Velma Kelly
Thom Hoffman – Billy Flynn
Doris Baaten – Mama Morton
Peter Lusse – Amos Hart
Mrs. J. Taconis – Mary Sunshine
Robbert van den Bergh – Ensemble
Jurriaan Bles – Ensemble
Mark Dowe – Ensemble
Hein Gerrits – Ensemble
Ferry de Graaf – Ensemble
Mark Jong A Pin – Ensemble
Wouter van Schaaijk – Ensemble
Bora Sirin – Swing
Merlijn Wolsink – Swing
Caroline Beuth – Ensemble
Soetkin Jacobs – Ensemble
Natascha Dejong – Ensemble
Margriet Middel – Ensemble
Laurie Reijs – Ensemble
Kris Siekerman – Ensemble
Marcella Adema – Swing
Marcia Zuidema – Swing

Fotograaf Peggy de Haan

Als je houdt van een swingende jazzy musical met uitstekende dans dan is Chicago de musical voor jou. Meer informatie vind je op http://www.chicagodemusical.nl/

De fotoreportage staat op de site

 

Zigana, bloedstollende musical

Bij het rijden naar de première van de musical Zigana kan je er niet omheen. De voormalige motorshowroom is werkelijk omgetoverd in een theater. Aan de buitenkant is het hele gebouw aangekleed met een gigantisch plakkaat zodat je duidelijk weet dat je bij Zigana bent. Joop van den Ende doet het niet voor minder. Harlekijn, de producent van Zigana ook niet.

Foto Peggy de Haan

Bij binnenkomst staan een grafkist en andere dingen die met vampiers te maken hebben. De hele zaal is onzichtbaar gemaakt. Toen wij twee weken geleden zijn wezen kijken, was er nog vrijwel niets aanwezig met uitzondering van het podium.

Bij binnenkomst van de zaal wordt je verrast door het massale decor dat kunstig is gebouwd, waarbij geraffineerd gebruikt is gemaakt van de inrichting van het gebouw. Daarnaast zijn er mooie doeken op de achtergrond aangebracht waardoor de hele omgeving is gemaakt in de tijd waarin Zigana zich afspeelt.

Met een cast van 26 personen is dit zonder meer een grote musical te noemen. Het grote podium wordt daardoor goed gevuld en er is veel te zien. Niet alleen het podium wordt gebruikt naar ook de hele zaal wordt door de cast gebruikt.

Foto Peggy de Haan

De cast bestaat uit allrounders. Dans, zang en spel worden uitstekend gedaan en deze productie kenmerkt zich door een hoge mate van professionaliteit, inspiratie en kwaliteit die ongebruikelijk is voor een productie met een beperkt budget. Dat beperkte budget is niet zichtbaar. Ondanks de economische crisis is Harlekijn er in geslaagd een ambiance te creëren die je meteen de indruk geeft dat je in een echt theater naar binnen stapt. Werkelijk niets is aan het toeval overgelaten. Licht, geluid en aankleding van de hele locatie maar vooral het decor zijn tot de kleinste details verzorgt.

Zigana wordt gespeeld door Joline Wortelboer die de rol sprankelend en overtuigend speelt. Rutger Bulsing heeft niet alleen samen met Jan Willem Hoekstra de musical geschreven maar speelt ook de rol van Graaf Durant en doet dat schitterend. Zijn mooie stem, die veel mensen al vaker gehoord hebben, passen in de rol van Durant. Perry van Beenen zet de rol van Javalin neer, de zon van Graaf Durant, die verliefd raakt op Zigana. De oom van Zigana, Bartok, wordt gedecideerd en volovertuiging gespeeld door de Peter de Wit. De zoon van Bartok, Youri, wordt hilarisch gespeeld door Colin Oosenburg. Daarnaast is er een uitgebreid ensemble die vol overtuiging de rollen neerzetten.

Foto Peggy de Haan

De musical zelf is reeds een paar maal gespeeld maar deze uitvoering is volgens Rutger Bulsing en Jan Willem Hoekstra de uitvoering zoals hij moet zijn. Na de show waren ze allebei uitermate tevreden met de show en waren de reacties van het publiek lovend.

We hebben afgesproken niet te veel te verraden maar we kunnen wel vertellen dat alle emoties in deze musical worden aangesproken. Ook het griezelen vanzelfsprekend en het is niet overdreven dat er mensen achter hun stoel zijn gaan zitten van angst. Dus Zigana is zeker geen musical waar je met zeer jonge kinderen naar toe gaat. Nee, dit is een serieuze en boeiende musical in al zijn aspecten waar je als musicalliefhebber zeker naar toe moet.

Foto Peggy de Haan

Soms voel je adem van vampiers als het ware in je nek, geniet je van mooie muziek, zang en dans en doet deze wereld je even vergeten waar je zelf leeft.

Iedereen die zin heeft in een mooie musical en een vampier niet schuwt is bij Zigana aan het goede adres. Voor meer informatie kunt u terecht op http://www.ziganademusical.nl/

De fotoreportage vind u hier

Première Je Anne

Vrijdag 23 oktober ging in de zwarte zaal van het Antwerpse Fakkeltheater de musical Je Anne in première. De zwarte zaal is een klein vlakvloerstheater te vergelijken met het M-Lab in Amsterdam. Er kunnen ongeveer 150 personen de voorstelling bijwonen en onder hen waren afgelopen vrijdag veel Belgische musicalspelers zoals Myriam Bronzwaar, Ann Van den Broeck, Jan Schepens, Free Souffriau en Timo Descamps.

foto Peggy de Haan

Je Anne is een musical waarin het dagboek van Anne Frank centraal staat. Wat zou er met Anne Frank zijn gebeurd, stel dat ze het concentratiekamp had overleefd? Daarover én over haar verblijf in het Achterhuis gaat de musical ‘Je Anne’. Deze musical werd geschreven en gecomponeerd door Enid Futterman en Michael Cohen en wordt geregisseerd en bewerkt door Brigitte Odett, onder muzikale leiding van Pol Vanfleteren. In de musical van Judas Theaterproducties wordt de rol van Anne Frank gespeeld door An Vanderstighelen. Naast haar staan ook Suzanne Juchtmans, Helen Geets, Anne Mie Gils, Wim van den Driessche, Steven Savelkoels, Lilane Dorekens, Door Van Boeckel en Dirk van de Merlen in deze voorstelling die het beroemde maar tragische verhaal vertelt van twee Joodse families die gedurende twee jaar in een klein huis in Amsterdam ondergedoken zaten om aan vervolging door het Duitse Nazi regime te ontkomen.

foto Peggy de Haan

1940-2009 – Bijna 70 jaar geleden… Als de laatste mensen die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt zijn overleden, en de laatste Joden, zigeuners en homoseksuelen die de vernietigingskampen hebben overleefd uiteindelijk hun moede hoofd te ruste leggen, zal de Holocaust voorgoed verleden tijd zijn.


Had Anne Frank het concentratiekamp overleefd dan was ze misschien inderdaad schrijfster of journaliste geworden. Was ze misschien getrouwd, had ze kinderen, kleinkinderen en nu wellicht zelfs achterkleinkinderen gekregen. Ze had in ieder geval kunnen schrijven over het kwaad dat de mensheid kan aanrichten. Ze zou nu, anno 2009, een rijpe oude dame van 80 jaar geweest zijn. Wat had ze vandaag gezegd over het Achterhuis in Amsterdam en de andere onderduikers?

foto Peggy de Haan


Zeventig jaar na de holocaust worden nog elke dag ‘Joden’ afgemaakt, alleen heten de paria’s van onze maatschappij nu politieke en economische vluchtelingen die in asielcentra worden gezet in onze westerse landen. Na de indrukwekkende slotscene was het een paar minuten doodstil in de zaal voordat er een oorverdovend applaus losbrak.

 

Anne Frank – An Vanderstighelen
Oude vrouw – Susanne Juchtmans
Margot Frank – Helen Geets
Edith Frank – Höllander – Anne Mie Gils
Otto Frank – Dirk van de Merlen
Petronelle van Daan – Liliane Dorekens
Herman van Daan – Door Van Boeckel
Peter van Daan – Steven Savelkoels
Albert Dussel – Wim Van den Driessche

foto Peggy de Haan


Je Anne is nog tot 8 november te zien in het Fakkeltheater te Antwerpen.
Voor meer informatie: http://www.judastheaterproducties.be

 

Klik hier voor de fotoreportage.