Favestagepeeps RT @Musicalsites: Achter de schermen bij Mozart met Piek van der Kaaden. Lees meer en loop met Piek achter de schermen terwijl ze vragen be…
Musicalsites Achter de schermen bij Mozart met Piek van der Kaaden. Lees meer en loop met Piek achter de schermen terwijl ze vra… https://t.co/I4h9OO3aNW
Musicalsites Wij zijn te gast bij Musicalvereniging Zwaag voor de #premiere van Hairspray! Later meer.. https://t.co/U7w2u1DNpr
MartiniPlaza RT @Musicalsites: Ook Johnny Kraaijkamp in The Addams Family https://t.co/WHwCKqNLPZ https://t.co/aux1yidFFO
Musicalsites Sprookjessprokkelaar de musical speelt door in Efteling Theater https://t.co/WHwCKqNLPZ https://t.co/4jcc8OLO9U
Musicalsites Feestelijke Premiere Tommie in ‘On Your Feet’ https://t.co/WHwCKqNLPZ @TommieChris @OnYourFeetNL https://t.co/hJrt7FeW8e
Musicalsites Ook Johnny Kraaijkamp in The Addams Family https://t.co/WHwCKqNLPZ https://t.co/aux1yidFFO

Mafkees

Geen idee hoe het komt, maar om de één of andere reden bestaat mijn carrière (op een uitzondering daargelaten) uit een bonte stoet van schurken, gekken, proleten, randfiguren en ander gespuis.
Marcel Jonker als Buquet

Of het nou een kwaadaardige weeshuis-vader is zoals in Kruimeltje, een doorgeflipte Duitser in De Producers, een sadistische bewaker in Amandla! Mandele of een gothic-moordenaar in Z@pp Delict, er zit altijd wel een steekje los. Ook als ze m'n stem nodig hebben voor een tekenfilm gaat het meestal over een personage dat je liever niet in het donker tegenkomt. Ik zou nog bang van mezelf worden.

Bij Phantom is het niet veel anders. Ik speel Joseph Buquet, de theater-technicus van de Parijse Opera. Volgens onze regisseur een man die te lang in het donker heeft geleefd. Kale kop, ruige baard, smerig voorkomen en een krankzinnig lachje.

Het heeft z'n voordelen. Een goeie mafkees is nooit weg. Dat geef ik eerlijk toe. Alleen valt zo'n personage qua fashion altijd een beetje uit de toon.

Na drie weken keihard repeteren in het repetitielokaal op de bovenste verdieping van het Neue Flora Theater zakten we af naar de theaterzaal. De technische ploeg had keihard gewerkt om de laatste resten van Tarzan af te breken en de zaal van een jungle in een Operahuis om te toveren. Ook de kostuumafdeling had zich een slag in de rondte gewerkt. Het was nogal een omslag voor ze. Een lendendoekje voor Tarzan is zo geknipt uit welke willekeurige zeem dan ook, maar de kostuums voor Phantom zijn een heel ander verhaal. Luxueuze gewaden waar meters stof aan te pas zijn gekomen, afgebiesd met goud, zilver en elke andere denkbare glimmer. Iedereen ziet er werkelijk schitterend uit en het oog voor details is in alle ontwerpen duidelijk zichtbaar. Als ware zonnegoden staat onze cast op de bühne. Christine, Phantom, Raoul, Carlotta, Piangi, stuk voor stuk glimmen en stralen ze.

Alleen Buquet niet.

Ranzig, vies, verlopen. Dat kenmerkt mijn kostuum een beetje. Alsof je als een soort vuilniszak tussen de Louis Vuitton-tassen staat. Alles, maar dan ook werkelijk alles aan Buquet ademt verval. De eerste keer dat ik mezelf in de spiegel aankeek schrok ik. Goeie God. Ik mag oprecht hopen dat de ouderdom vriendelijker voor mij is dan voor m'n rol.

Maar stiekem is het ook wel leuk. In een veld vol rozen valt de cactus eerder op. Een wereld vol goud wordt alleen bijzonder als de zelfkant z'n verlopen kop laat zien. En daarom koester ik mijn mafkezen. Ze maken het leven interessanter. Ze vallen op door hun complete onaangepastheid en zijn daarom heerlijk om te spelen. Dan maar in een jute zak in plaats van satijn.

De try-outs zijn begonnen en volgende week is de première. Het publiek is wild enthousiast en beloont ons elke avond met een overdonderende staande ovatie. We zijn goed op weg. Het Spook Van De Opera is terug in Hamburg. Glorieuzer dan ooit. En eerlijk is eerlijk, daar hoort een echte ouderwetse gek bij. Benieuwd welke mafkezen er de komende jaren nog op m'n pad komen...

Bis später!
MJ