Legendarische spektakelmusical Bokkenrijders ontwaakt (*****-5 sterren)

Op 3 juni 2026 ging Spektakelmusical Bokkenrijders in première. Een spektakel als dit heeft een groot podium nodig en vond dit in voetbalstadion De Geusselt in Maastricht. Midden op het veld staat het enorme podium en een tribune met plaats voor zo’n 6000 bezoekers per avond om de norm die voor de term ‘spektakelmusical’ staat te vernieuwen en daarmee de lat voor toekomstige producties te verhogen. Ongekend goed, ontroerend en je volledig mee laten slepen: zet je schrap voor een onvergetelijk mooie avond in De Geusselt.

Limburg, 1772. De bokkenrijders plegen een gewelddadige overval op de abdij. De schout (Xander van Vledder) pakt de jonge Catharina (Danique Dusee) op en zweert een einde te maken aan de bende. Hij zet alles op alles om hun mysterieuze leider, de Zwarte Kapitein (voor deze onthulling moet je even zelf naar de Geusselt gaan), te ontmaskeren. Hij laat Catharina net zo lang martelen door de beul (Martijn van der Veen) tot ze bekent een bokkenrijder te zijn. Ze begint te vertellen en neemt ons mee terug in de tijd …

Voor deze voorstelling zijn er hoofd- en bijrollen, maar bovenal is elke rol een glansrol. Het lijkt alsof elke rol op het talent van de acteur die deze vertolkt geschreven is. Een mooie verdienste van regisseurs Servé Hermans en Peter Noten. Zo schittert Suzan Seegers als Anna, je voelt hoe het lot van haar gezin en haarzelf een drijfveer. Haar stem helder maar breekbaar, net als haar toneeldochter Danique Dusee. Haar evolutie is met behulp van flashbacks zo goed neergezet. De jongste nog levende telg van het gezin wordt deze avond vertolkt door Linde Rieu. Al zou haar lengte niet verraden dat ze de jongste is, weet ze te overtuigen in de zwaarte van het leven voor de familie Franssen nu vader Franske, gespeeld door Floris de Vooght, met een handicap brood op de plank probeert te krijgen. Ook het duo Milan van Waardenburg als Joseph Kirchhoffs en Buddy Vedder als Alewijn Verbruggen zorgen voor spektakel an sich. Te paard of te voet, zowel vocaal als zangtechnisch nemen ze je op een ongekend niveau mee in hun bijzondere verhaal. Het is mooi om te horen hoe Milan zijn Limburgse roots inzet met een licht accent.

 

Over Limburgse roots gesproken: Jan Janssen en Marie-Ange Castermans laten het publiek zien waarom zij al jaren volle zalen trekken bij het Mestreechs Vollekstejater. Als broer en zus deze keer op het toneel laten ze het publiek dat uit alle kanten van het land – en daarbuiten – komt genieten van hetgeen waar zij het beste in zijn: comedy met een serieuze ondertoon. Ook Eric Jaspers maakt deze belofte waar en laat zien waarom ook hij een veteraan in dit vak is, al levert het een lichte verwarring op dat hij zowel sjele Willem als aspirant bokkenrijder op de bühne staat.

 

Tijdens de presentatie werd ons beloofd dat Beul Martijn van der Veen genoot van zijn werk. Alleen al zijn optreden in dit spektakel loont de moeite om naar Maastricht af te reizen. Goed geschreven, prachtig vertolkt. Andere bij-, maar zo belangrijke – rollen zijn er voor Melia Loi als Maria die voor de sfeer met het ensemble zorgt in het café van Baltus Kirchhoffs, die meer laagjes blijkt te hebben dan in de ensemblescenes verwacht wordt. De rechter wordt vertolkt door Tim Stuart, ook een vaste waarde bij de spektakelmusicals in het zuiden van het land. En met recht.

 

Complimenten voor heel deze cast die ondanks het immens grote decor alsnog weet te raken. Zonder geprojecteerd te worden op de ledschermen voel en zie je in heel hun houding wat ze doormaken. Daarbij bleek de regen bleek deze avond een paid actor: op het meest dramatische moment van de voorstelling barst het los boven De Geusselt. Gelukkig droogde het net op tijd op om toch een gedeelte van de dronesshow te kunnen laten zien.