De eindexamenvoorstellingen van de muziektheaterstudenten van de Fontys Hogeschool voor de Kunsten vormen traditiegetrouw een moment waarop jonge makers zich voor het eerst volledig als kunstenaar presenteren. Gisteravond deden Kiki Pulles en Thijmen Staps dat ieder met een uitgesproken eigen signatuur. Waar Kiki in Lolita een indringend en maatschappelijk beladen verhaal onderzoekt, kiest Thijmen in ICA voor een persoonlijke zoektocht naar identiteit, volwassen worden en zelfontdekking. Ondanks hun verschillende thematiek delen beide voorstellingen een opvallende kwaliteit: de moed om zichzelf kwetsbaar op te stellen, gecombineerd met muzikaal vakmanschap en sterk verteltheater. Beiden laten zien dat zij beschikken over een artistieke volwassenheid die de muren van de academie ruimschoots overstijgt.
Kiki Pulles – Lolita
Met haar eindexamenvoorstelling Lolita bewijst Kiki Pulles zich niet alleen als een uitzonderlijk muzikaal talent, maar ook als een gelaagd actrice die een loodzwaar, maatschappelijk relevant thema durft te ontleden. Kiki grijpt de toeschouwer vanaf de eerste seconde bij de keel in een voorstelling die even schurend als prachtig is. Zij geeft een stem aan een personage dat in de cultuurgeschiedenis te vaak door de lens van de dader is bekeken, en claimt hiermee op meesterlijke wijze haar eigen narratief.
Van breekbaar kind tot getekende volwassene
Wat deze prestatie zo indrukwekkend maakt, is de acteertransformatie die Kiki doormaakt. Het is een loodzware opgave om zowel de absolute geloofwaardigheid van een twaalfjarig meisje als de gelaagdheid van een volwassen vrouw over te brengen, maar Kiki switcht schijnbaar moeiteloos tussen deze twee belevingswerelden. Als het jonge meisje belichaamt ze een hartverscheurende naïviteit en breekbaarheid, om vervolgens als volwassene met een ijzingwekkende scherpte terug te blikken. Haar transformatie is subtiel in motoriek en stemgebruik, maar groots in emotionele impact. Je móét naar haar kijken; haar podium aanwezigheid is magnetisch en dwingt de zaal tot totale focus op haar versie van het verhaal.
Vocale power en muzikale diversiteit
Vocaal is de voorstelling van een buitengewoon hoog niveau. Kiki beschikt over een prachtige, technisch ijzersterke stem die overloopt van dynamiek. Op de momenten dat het verhaal erom vraagt, zingt ze met een indrukwekkende, rauwe kracht die door merg en been gaat. Tegelijkertijd beheerst ze de kunst van het weglaten: de stillere, breekbare passages komen minstens zo hard aan. De muzikale dramaturgie — onder de strakke en fijngevoelige begeleiding van pianist Thomas Zagers — is slim opgebouwd. De gekozen nummers zijn niet alleen prachtig, maar ook uiterst functioneel en toepasselijk voor de emotionele boog van de voorstelling. Kiki etaleert een grote veelzijdigheid door heel verschillende muzikale stijlen aan te boren, waarmee ze bewijst dat ze een breed palet aan kleuren beheerst. Zagers’ pianospel vormt hierin de perfecte dialoog partner; hij ademt mee met haar zang en versterkt de theatrale spanning.
IJzersterke regie en dynamisch tegenspel
De regie van Oda Buijs verdient een groot compliment. De theatrale ruimte is optimaal benut. Kiki gebruikt het toneel functioneel en dynamisch; elke beweging en elke hoek van het podium draagt bij aan de isolatie of juist de confrontatie van het personage. De enscenering zorgt ervoor dat de spanning geen moment verslapt. De dynamiek wordt verder versterkt door het sterke tegenspel van Rens van de Rijdt. Van de Rijdt biedt exact het juiste weerwerk dat Kiki nodig heeft om haar personage tegen af te zetten. Zijn aanwezigheid op de vloer is effectief, gelaagd en biedt een noodzakelijk contrast, waardoor het verhaal nergens eendimensionaal wordt.
Visitekaartje
Met Lolita levert Kiki Pulles een visitekaartje af dat de muren van de academie ver overstijgt. Het is een voorstelling waarin tekst, muziek en thematiek naadloos in elkaar grijpen. Kiki toont zich hier een groot talent: een krachtige verhalenverteller met een stembereik en een emotionele intelligentie waar de theaterwereld de komende jaren niet omheen kan. Een glansrijk en urgent examen.
Band; Thomas Zagers, Fons Toonen en Kirian Lior
Thijmen Staps – ICA
Met ICA presenteert Thijmen Staps een indrukwekkende, persoonlijke en gelaagde eindvoorstelling voor de opleiding Muziektheater aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten. Onder regie van Xander van Vledder en met de muzikale leiding van Thomas Zagers brengt hij een verhaal dat draait om volwassen worden, identiteit, zelfacceptatie en persoonlijke ontwikkeling. Het resultaat is een voorstelling die niet alleen artistiek overtuigt, maar ook emotioneel raakt door haar openheid en oprechtheid.
Een verhaal dat dichtbij komt
Vanaf het eerste moment neemt Thijmen het publiek mee in een persoonlijke zoektocht. De voorstelling voelt als een inkijkje in zijn gedachtenwereld, waarin herinneringen, twijfels, dromen en ervaringen samenkomen. De thema’s die aan bod komen zijn herkenbaar en universeel, maar krijgen door zijn persoonlijke invalshoek een bijzondere lading. Hierdoor ontstaat een sterke verbinding tussen speler en publiek. Wat ICA onderscheidt van veel andere afstudeervoorstellingen is de mate van authenticiteit. Thijmen vertelt niet alleen een verhaal; hij vertelt zijn verhaal. Daardoor voelt iedere scène oprecht en doorleefd. De voorstelling heeft de moed om kwetsbaar te zijn en laat zien hoe krachtig eerlijkheid op het toneel kan werken.
Daarnaast verwerkte Thijmen op subtiele en beeldende wijze voorbeelden uit de natuur, waaronder de manier waarop vogels leren vliegen en uiteindelijk losgelaten worden. Deze metafoor voor groei, zelfstandigheid en het vinden van een eigen richting sluit naadloos aan bij de centrale thema’s van de voorstelling. Net als een jonge vogel die het nest verlaat, onderzoekt Thijmen in ICA wat het betekent om op eigen benen te staan, keuzes te maken en vertrouwen te hebben in jezelf. Deze symboliek geeft de voorstelling extra diepgang en maakt zijn persoonlijke ontwikkeling op een toegankelijke en herkenbare manier zichtbaar.
Een eigen artistieke stem
Een belangrijk onderdeel van die authenticiteit is het feit dat een deel van de teksten en verschillende muzikale nummers door Thijmen zelf zijn geschreven. Daarmee laat hij niet alleen zijn kwaliteiten als performer zien, maar ook zijn potentieel als maker. De eigen teksten geven de voorstelling een unieke signatuur en zorgen ervoor dat ICA een duidelijke artistieke identiteit krijgt. De liedjes sluiten naadloos aan op het verhaal en voelen nooit als losse intermezzo’s. Integendeel: ze verdiepen de emoties en maken de ontwikkeling van de hoofdpersoon tastbaar. Juist doordat de muziek voortkomt uit zijn eigen ervaringen en gedachten, ontstaat een geloofwaardige en persoonlijke voorstelling die lang blijft nazinderen.
Een stem die direct overtuigt
Naast zijn kwaliteiten als schrijver en verteller beschikt Thijmen over een indrukwekkende zangstem. Warm, krachtig en expressief weet hij iedere song van betekenis te voorzien. Zijn stem heeft een natuurlijke zeggingskracht waardoor zowel de grote muzikale momenten als de meer ingetogen passages overtuigend overkomen. Wat daarbij opvalt, is zijn vermogen om techniek en emotie met elkaar te verbinden. Hij zingt niet alleen mooi, maar vertelt daadwerkelijk een verhaal met zijn stem. Daardoor krijgen de nummers een extra laag en worden ze een essentieel onderdeel van de voorstelling.
Veelzijdigheid als performer
Gedurende de voorstelling toont Thijmen zich een veelzijdig performer die moeiteloos schakelt tussen verschillende emoties en speelstijlen. Humor en kwetsbaarheid wisselen elkaar op natuurlijke wijze af, waardoor het publiek voortdurend geboeid blijft. Zijn komische timing is sterk ontwikkeld. Met subtiele observaties, scherpe opmerkingen en een ontspannen spelhouding weet hij regelmatig voor luchtige momenten te zorgen. Die humor vormt een mooi contrast met de meer emotionele scènes, waarin hij juist zijn kwetsbaarheid durft te tonen. Juist die afwisseling maakt ICA zo krachtig. Wanneer de voorstelling de diepte ingaat, voelt dat oprecht en verdiend. De kwetsbare momenten komen daardoor extra hard binnen. Het publiek zat zichtbaar en hoorbaar aandachtig te luisteren naar een verteller die zijn verhaal niet speelt, maar werkelijk beleeft.
Muziek en spel in perfecte balans
Een belangrijke kracht van de voorstelling ligt ook in de samenwerking met de musici. De interactie tussen Thijmen en zijn muzikale begeleiding voelt vanzelfsprekend en organisch. Muziek en tekst versterken elkaar voortdurend, waardoor de voorstelling een vloeiende en natuurlijke dynamiek krijgt. Met name de bijdrage van pianist en muzikaal leider Thomas Zagers verdient bijzondere vermelding. Zijn spel ondersteunt niet alleen de emotionele ontwikkeling van de voorstelling, maar voegt ook een extra laag muzikaliteit en diepgang toe. De muzikale begeleiding is gevoelig, zorgvuldig en precies afgestemd op wat het verhaal nodig heeft. Daardoor ontstaat een voorstelling waarin muziek nooit slechts begeleiding is, maar een volwaardig onderdeel van de vertelling.
Een veelbelovende toekomst
Met ICA bewijst Thijmen Staps dat hij beschikt over veel meer dan alleen een fraaie zangstem. Hij toont zich een performer met een sterk ontwikkeld gevoel voor storytelling, timing en podiumprésence. Daarnaast laat hij zien dat hij ook als maker een eigen stem heeft en de moed bezit om persoonlijke verhalen te vertalen naar theater dat anderen raakt. Wat vooral indruk maakt, is zijn vermogen om verschillende kwaliteiten samen te brengen: zingen, spelen, schrijven en contact maken met het publiek. Dat alles gebeurt zonder dat het ooit geforceerd aanvoelt. De voorstelling blijft dicht bij zichzelf en juist daardoor komt zij zo overtuigend over.
Veelzijdig artiest
ICA is een ontroerende, humorvolle en muzikaal sterke afstudeervoorstelling die laat zien hoeveel talent Thijmen Staps in huis heeft. Door zijn persoonlijke verhaal, zelfgeschreven materiaal, sterke zang en natuurlijke podiumuitstraling weet hij het publiek van begin tot eind mee te nemen. Deze eindvoorstelling voelt dan ook niet als het einde van een opleiding, maar als het begin van een veelbelovende professionele carrière. Thijmen Staps presenteert zich met ICA als een veelzijdig artiest en maker met een duidelijke eigen stem – iemand om de komende jaren zonder twijfel in de gaten te houden.
Muzikaal leider: Thomas Zagers en basgitarist Simon Diepmaat
Met Lolita en ICA leveren Kiki Pulles en Thijmen Staps twee totaal verschillende, maar even overtuigende visitekaartjes af. Beiden tonen zich niet alleen als uitstekende vocalisten, maar ook als verhalenvertellers die hun publiek weten te raken, uit te dagen en mee te nemen in hun wereld. Dankzij sterke regiekeuzes, doordachte muzikale begeleiding en een duidelijke artistieke eigenheid ontstaan voorstellingen die meer zijn dan een afstudeeropdracht: het zijn veelbelovende eerste hoofdstukken van professionele carrières. Als deze producties een voorbode zijn van wat de toekomst brengt, mag de theaterwereld met grote belangstelling uitkijken naar de verdere ontwikkeling van deze twee zeer talentvolle makers.
Klik voor meer informatie over de opleiding Muziektheater aan de Fontys Hogeschool hier.
Geef een reactie