De dag begon op zondag 12 april al erg goed met een stralende zon. Een mooie dag dus om af te reizen naar Apeldoorn waar in het Orpheus Theater de première gespeeld werd van de nieuwe tragikomedie: Adam en Evert.

In deze nieuwe tragikomedie en tevens eerste voorstelling van Het Gelders Productiehuis worden we meegenomen naar een zonovergoten resort waar liefde en frustratie hand in hand gaan. Wat begint als een poging tot romantisch herstel, ontspoort al snel in een scherpe, soms pijnlijk herkenbare dissectie van relaties. Met een mix van humor, ongemak en emotionele uitbarstingen weet de voorstelling vanaf de eerste scène te balanceren op de dunne lijn tussen lachen en slikken. De voorstelling voelt als een cocktail die je vaker in de bekende all-inclusive hotels wel krijgt. Het is er zo’n eentje die pas op langere termijn zijn ware smaak doorlaat komen: eerst begint het licht en sprankelend, maar al snel wordt het wrang en confronterend. Uiteindelijk word je wakker geschud door de realiteit wanneer het feest over is. Anders dan de titel mogelijk deed vermoeden is het geen knipoog naar een bekend Bijbelverhaal maar een eigentijds stuk. Het is een drieluik die de struggles van de liefde, relaties en vooral ook de twijfels van bepaalde generaties feilloos weet te vangen.

Het verhaal

De voorstelling bestaat uit drie delen waarin het verhaal van Adam en Evert zich ontvouwt als een ogenschijnlijk zorgeloze vakantie die langzaam verandert in een emotioneel mijnenveld. Twee mannen, ooit onafscheidelijk, zoeken elkaar opnieuw op onder de brandende zon van een all-inclusive resort. Een plek die ze maar al te goed kennen en waar alles geregeld lijkt, behalve wat er tussen hen speelt. Waar Evert (Leendert de Ridder) continu alles in twijfel trekt of hij alles wel goed doet en of hij genoeg is voor zijn partner, is Adam (Joji Kyle Na) de kalmte zelve. Adam vindt het lastig om zijn partner de bevestiging te geven en weet soms ook niet altijd de juiste signalen uit te sturen.

Wat begint als een poging tot herstellen, krijgt al snel scheurtjes. Oude verwijten borrelen op tussen de cocktails en Thaise buffetten. De komst van Linda (Rian Gerritsen) werkt daarbij niet bepaald mee. Linda is de oud-relatietherapeut/coach en kent de heren en hun problemen dan maar al te goed. Het stel heeft niet bepaald leuk afscheid genomen van haar en daar plukt Linda dan ook nog dagelijks de vruchten van. Het is niet zozeer dat de heren haar zien als een indringer tijdens hun vakantie, het is meer een ongevraagde spiegel die telkens weer voor hen gehouden wordt.

De voorstelling beweegt zich daarmee tussen herkenbare patronen binnen een relatie en laat vooral de twijfel zien die vaak ontstaat wanneer je iemand enorm liefhebt. Liefde is hier geen romantisch eindpunt maar een strijdtoneel waarin aantrekken en afstoten voortdurend met elkaar botsen. Wat overblijft is de vraag of vasthouden nog zin heeft wanneer loslaten misschien eerlijker is voor beide.

De spelers zijn alleen al sterren waard

Ik val direct met de deur in huis. De cast is fenomenaal. Rian Gerritsen is een veelzijdige actrice die bekendstaat om haar sterke spel in zowel komische als dramatische rollen. Je kan haar kennen uit series zoals Dokter Deen, Celblok H, SpangaS en natuurlijk De Luizenmoeder. In Adam en Evert brengt zij een gelaagd personage tot leven dat laveert tussen oprechte warme emoties, gemeende moederlijke adviezen en totale hysterie. Een balans die essentieel is voor de tragikomische toon van het stuk. Aan de ene kant heb je enorm met haar te doen gezien de periode waar ze momenteel doorheen moet maar aan de andere kant vraag je je regelmatig af of deze vrouw wel helemaal in orde is. Ze is bij uitstek de komische noot die het stuk nodig heeft en weet met haar scherpe en gevatte timing het publiek meerdere malen te doen lachen. Rian laat zien waar ze goed in is en houdt dat de gehele voorstelling knap vast.

Waar Rian vooral voor de hilariteit en vluchtige momenten zorgt, brengt Joji Kyle Na juist de rust meerdere keren terug met zijn versie van Adam. Joji is niet alleen acteur in het stuk maar ook de drijvende kracht achter het productiehuis. Zijn spel voegt een eigenzinnige, soms licht absurdistische laag toe aan de voorstelling, wat perfect past bij de thematiek van relationele chaos en zelfonderzoek. Doordat hij op veel momenten de meer ingetogene van de twee mannen is, geeft hij daarmee Leendert de kans om zijn karakter te laten shinen. Juist die eenvoud en rust zorgt ervoor dat Joji op zijn manier meerdere keren het moment naar zich toe trekt. Zijn karakter is essentieel voor de strijd die besproken wordt en laat daarmee zien hoe twee verschillende types beide in dezelfde relatie kunnen staan. Hij biedt hiermee prachtig tegenspel waarmee de overige twee karakters weer op weg kunnen.

Tegenspel dat ervoor zorgt dat Leendert de Ridder daadwerkelijk begint te zweven. Er is geen emotie geweest die we tijdens deze voorstelling niet hebben gezien bij hem. Leendert is enorm veelzijdig en met zijn voorkomen heeft hij een bepaalde likeability die velen aanspreekt. Zoals ik het artikel al begon weet deze voorstelling een bepaalde doelgroep aan te boren en daarmee hun verhaal en strijd bloot te leggen. Een doelgroep die ik zelf maar al te goed herken. Het karakter Evert twijfelt alsmaar aan het feit of hij alles wel goed doet en vooral zo doet zoals hij verwacht dat zijn partner Adam dat het liefste ziet. Twijfels die ervoor doen zorgen dat een gezonde relatie die door zijn gedachten steeds meer uitdagingen te verduren krijgt. Leendert weet daarin perfect te schakelen tussen de verschillende situaties die zich achter elkaar opvolgen. Hij weet de juiste emoties op te roepen en als publiek hang je bijna letterlijk aan zijn lippen. Dit genre past beide heren dan ook als een warme jas die nooit uit de mode raakt. Ik hoop dan ook dat we beide nog vaak in dit soort voorstellingen mogen gaan zien.

Awardwinnende serie recht voor je neus

Het Gelders Productiehuis is een relatief jong maar ambitieus gezelschap dat inzet op toegankelijk én geëngageerd theater. Onder leiding van Joji brengt het gezelschap producties die eigenzinnig, scherp en vaak maatschappelijk relevant zijn. Adam en Evert is hun eerste avondvullende toneelstuk waarmee ze zich meteen stevig positioneren binnen het Nederlandse theaterlandschap. Ze hebben maar liefst 5 jaar uitgetrokken om deze voorstelling naar het niveau te tillen dat we vandaag hebben mogen zien. Deze voorstelling voelt aan als en Netflix-serie à la Knokke Off of The White Lotus, maar dan nu recht voor je neus. Er wordt slim gebruik gemaakt van de visuals die het soms een filmisch beeld geeft. Het scenario zit goed in elkaar en kent zowel ontroerende momenten als momenten waar je enorm om moet lachen. Vooral de laatste 15 minuten van deel 2 waren erg aangrijpend en zijn blijven hangen. Het moment waarop het verhaal zich min of meer ontrafelt.

Dat ze dit verhaal hebben opgedeeld in 3 delen is erg fijn voor het publiek. Zo kun je al snel aanvoelen dat het verhaal begint met een goede opening, ontroerend tussendeel en zich zal afsluiten met een gedenkwaardig einde. Enige puntje is dat er slimmer nagedacht kon worden over de inzet van de ruimte en het decor. Het publiek heeft best een ruim inlevingsvermogen maar soms moest je wel erg hard nadenken over waar we ons op dat moment bevonden. Zo werd er even gedacht dat een bepaalde ‘’erotische scène’’ zich afspeelde in een hotellobby wat achteraf de hotelkamer van een van de gasten bleek te zijn. Het witte blok was ineens het hotelbed waar de scène zich omheen afspeelde. Soms is het fijn dat je als publiek toch even aan de hand wordt meegenomen om dan te kunnen blijven snappen waar we precies zitten in het verhaal. Juist wat ze met de 3 delen wel erg hebben proberen te doen.

Desalniettemin is dit wel een voorstelling die je graag zou willen bezoeken. Ik hoop dan ook dat deze voorstelling genoeg aanleiding zal geven voor Het Gelders Productiehuis om verder te gaan in dit genre. Het is een voorstelling waarbij je als publiek soms een onverwachte afslag neemt en waarbij je aan het denken wordt gezet. ‘’Soms hebben we de neiging onze eigen teleurstellingen te veroorzaken’’ en hoe zorg je er nou voor dat je daar dan niet intrapt. Is loslaten dan soms echt beter dan vasthouden aan datgene dat je niet kunt veranderen? De voorstelling zal tot midden juni het land doortrekken en doet daarmee 29 locaties in totaal aan. Voor meer informatie en uiteraard tickets bezoek je hun website via: https://adamenevert.nl/.

Verslag en foto’s Robert Bal