In Leeuwarden werd de 100e voorstelling van de hitmusical West Side Story gespeeld. Om deze mijlpaal te vieren gingen wij samen met de cast van deze musical op een praam door de grachten van Leeuwarden.
Een praam is een oud Friese platbodem. In het verleden werd dit soort boten vooral gebruikt door boeren, maar nu worden deze in Leeuwarden gebruikt voor rondvaarten door de grachten. Iemand had het plan bedacht dat dit de perfecte activiteit zou zijn begin april.
Na een zonovergoten dag ervoor, is het op deze donderdag koud en guur in Leeuwarden. Gelukkig niet nat, want er zit geen dak op een praam. Na wat vertwijfelde blikken naar buiten gaan we uiteindelijk gewapend met warme thee, dekentjes en heerlijke hapjes aan boord van twee pramen. De cast alleen al bestaat uit 36 personen, dus de pramen zitten snel vol. De muziek gaat op standje ‘feest’ en de motor wordt gestart.
Voor ons is het dan tijd om even een praatje te maken met de cast. We zitten toevallig tegenover de hoofdrolspelers uit de musical, Silvana Rocha, Thijs Snoek en Esmée Dekker. Zij spelen respectievelijk Maria, Tony en Anita. Silvana en Thijs spelen het ultieme liefdeskoppel in het verhaal. Ze speelden het gisterenavond voor de 100e keer, wordt het dan automatisme, of wordt het anders of beter naarmate je je rol vaker speelt? ‘Het wordt eigenlijk steeds beter, je wordt vertrouwder met elkaar naarmate je vaker met elkaar speelt. Je probeert ook steeds op zoek te gaan naar verdieping in je spel, je wilt zeker niet dat het een automatisme wordt, je moet jezelf blijven uitdagen. Er zitten iedere avond andere mensen in de zaal, dat prikkelt je om iedere avond het beste uit jezelf te halen.’
Bloopers, dingen dit misgingen? Uiteraard ook! Tekst vergeten, uitglijden en languit op het podium belanden. Wij vinden het best meevallen met de ernst van deze ‘bloopers’.
Ondertussen moeten we opletten, want we varen door een heleboel tunneltjes heen. En veelvuldig er tegenaan, ondanks de behendigheid van de stuurman. De praam is vrij lang en breed, dus het is zaak ons hoofd erbij te houden. Letterlijk, want de tunneltjes zijn laag, rond, en de kans op een hersenschudding of erger is aanwezig. Geen goed idee voor ons, maar al helemaal niet voor de cast. Afgelasting door blessures tijdens deze ‘viering’ zou wel heel erg knullig zijn. Het zorgt in ieder geval voor een hoop hilariteit en gezellig sfeertje. We genieten van suikerbrood, Fryske dumkes, droge worst en andere lekkernijen die ook bij de niet-Friezen in de smaak vallen.
Het valt gelukkig enigszins mee met de kou. We varen grotendeels tussen de hoge muren van de grachten en de tijd vliegt om. Als de Harmonie weer in zicht komt merken we dat we ondertussen toch wel koude handen hebben. Fijn om weer naar binnen te gaan. Speciale dank aan Alfred van de Heuvel voor de galante hulp bij het in- en uitstappen van de praam. Dat wordt gewaardeerd!
De cast maakt zich klaar voor de voorstelling, wij gaan een hapje eten in het theaterrestaurant. Tijdens het eten horen we dat er voor de voorstelling een inleiding is van regisseur Paul van Ewijk. Leuk om daar ook even een kijkje te nemen.
Paul vertelt iets over de achtergrond van de voorstelling en hoe hij geprobeerd heeft deze hier en daar wat moderner te maken. De problemen die in het verhaal spelen zijn nog steeds actueel. Wat dat betreft, past West Side Story, ondertussen bijna 70 jaar oud, nog steeds in de huidige tijd. Hij legt ons uit hoe moeilijk het was om de rechten voor deze musical te verkrijgen en wat er wel en niet mocht van de rechthebbenden. Er is veel gelegenheid voor inbreng vanuit het publiek dat in ruime mate aanwezig is. Hij neemt ons mee in een bevlogen, enthousiast verhaal dat af en toe uitmondt in gezang en afdwalingen naar andere gebeurtenissen. Zelfspot is hem niet vreemd en deze man kan heerlijk om zichzelf lachen. Bovenal is hij ontzettend trots op deze musical. Dit alles maakt het een interessante 45 minuten waarin we een hoop te weten komen.
Na afloop maken we nog een snel praatje met Paul, de voorstelling begint al snel. Hij laat weten dat hij ontzettend blij is met wat ze met elkaar gemaakt hebben. ‘We hebben niet voor de gemakkelijkste weg gekozen. We hebben een ontzettend toegewijde groep mensen waar we deze voorstelling mee maken. Tuurlijk is er wel eens wat, maar het is nooit persoonlijk. We doen er met ons allen alles aan om deze musical naar dit hoge niveau te brengen. Daar ben ik het meest trots op, het niveau waarop de cast speelt is ontzettend hoog.’
Wij zoeken onze plaatsen in de zaal en genieten van de voorstelling. Na het verhaal van regisseur Paul kijken we daar toch met een iets andere blik naar.
Over deze musical is al genoeg geschreven, dat doen wij nu niet. Ondanks dat het verhaal geen goede afloop kent, doet onze dag dat wel. We praten nog even na over de voorstelling en de rest van onze belevenissen. Wat begon met een ‘bumpy boatride’, die uiteindelijk ontzettend leuk was, eindigt het via een inleiding en een mooie voorstelling met een goed glas wijn. We proosten, op een dag met een sterretje!
West Side Story is tot en met 12 april te zien in theater de Harmonie in Leeuwarden en daarna nog in een aantal andere theaters in Nederland. Meer informatie en kaartverkoop via westsidestorydemusical.nl.
Verslag: Bianca Grutter
Foto’s en video: Eline van den Vonder
