Buiten gold code rood. De extreme hitte hield heel Nederland in zijn greep en ook in het Cultureel Centrum Jan van Besouw was de temperatuur opgelopen tot tropische waarden. De moeilijke, maar noodzakelijke, beslissing werd genomen om de voorstellingen van The Secret Garden voor het grote publiek af te gelasten. Op vrijdag kon daardoor zelfs helemaal niet gespeeld worden. Gelukkig kregen de tweede- en derdejaars studenten van Muziektheater Fontys op zaterdag alsnog de kans om het podium te betreden, zij het voor een zeer select gezelschap van slechts twee genodigden per derdejaars student.
Dat maakte de middag en avond misschien kleinschaliger, maar zeker niet minder bijzonder. Integendeel: juist de omstandigheden gaven de voorstelling een extra lading. Na dagen van spanning en teleurstelling stond er een cast die niets liever wilde dan eindelijk laten zien waar maandenlang aan was gewerkt. En dat was voelbaar vanaf de eerste minuut.
Een tijdloos verhaal over verlies, hoop en herstel
The Secret Garden, gebaseerd op de beroemde roman van Frances Hodgson Burnett, vertelt het verhaal van Mary Lennox, een verwend en verbitterd weesmeisje dat na het overlijden van haar ouders terechtkomt op het sombere landgoed van haar oom Archibald Craven. Daar ontdekt zij niet alleen een jarenlang afgesloten, overwoekerde tuin, maar ook haar zieke nichtje Cassie, dat door verdriet, angst en eenzaamheid gevangen lijkt in haar eigen wereld.
Door de vriendschap met Dickon en de kracht van de verborgen tuin komen langzaam oude wonden aan het licht. Niet alleen de kinderen, maar ook de volwassenen leren opnieuw te leven, lief te hebben en los te laten. Het verhaal is daarmee veel meer dan een sprookje: het is een ontroerende ode aan veerkracht, verbinding en de helende kracht van de natuur.
Twee casts, twee totaal verschillende belevingen
Een bijzonder aspect van deze Fontys-productie was dat er met twee volledig verschillende casts werd gewerkt. De middag- en avondvoorstelling vertelden exact hetzelfde verhaal en speelden vanuit hetzelfde script, maar toch ontstonden er twee verrassend verschillende voorstellingen. Waar de ene cast bepaalde scènes een meer ingetogen en kwetsbare lading meegaf, koos de andere juist voor meer kracht, humor of intensiteit. Daardoor kregen personages andere accenten en veranderde soms zelfs de dynamiek tussen de rollen. Het laat zien hoeveel invloed interpretatie heeft binnen muziektheater: dezelfde tekst, dezelfde muziek en dezelfde regie kunnen, dankzij andere spelers, leiden tot een compleet andere emotionele ervaring.
Juist dat maakte het bijzonder om beide voorstellingen te zien. Niet om ze met elkaar te vergelijken, maar om te ervaren hoeveel talent, creativiteit en eigenheid er binnen deze lichting studenten aanwezig is.
Een cast die boven zichzelf uitstijgt
Ondanks alle teleurstelling vooraf was daarvan op het toneel niets terug te zien. Onder de bezielende regie van Paul van Ewijk werd met een bewonderenswaardige energie gespeeld. De derdejaars studenten droegen de hoofdrollen met overtuiging en wisten de emotionele ontwikkeling van hun personages geloofwaardig en ontroerend neer te zetten. Mary’s reis van afstandelijk en verbitterd meisje naar iemand die weer durft te voelen, vormde het hart van de voorstelling. Ook de ontwikkeling van Cassie, die stap voor stap uit haar angst en isolement kruipt, werd prachtig opgebouwd. De volwassen personages kregen eveneens de ruimte om hun verdriet en verlangen invoelbaar te maken, waardoor het verhaal op meerdere niveaus raakte.
De tweedejaars studenten kregen daarnaast volop gelegenheid om zich te laten zien. Dankzij de strakke choreografie van Peter van Dosselaer ontstond een levendig en gelaagd ensemble, waarin iedereen een duidelijke bijdrage leverde. De groepsscènes bruisten van energie en maakten duidelijk hoeveel potentie deze jonge performers bezitten.
Zang, muziek en spel van hoog niveau
De zang was zonder meer indrukwekkend. De vocale coaching van Katrien Verheijden, Ingrid Zeegers en Edward Hoepelman wierp duidelijk zijn vruchten af. Harmonisch, zuiver en met veel emotionele zeggingskracht werd de prachtige partituur tot leven gebracht. Daarbij speelde het liveorkest, onder de muzikale leiding van Erik Vlasblom, een minstens zo grote rol. Vanaf de eerste noten werd het publiek meegenomen in de rijke, symfonische muziek van deze musicalklassieker. De live begeleiding gaf de voorstelling een enorme kracht en maakte de magie van The Secret Garden bijna tastbaar.
Kippenvel ondanks de hitte
Hoewel de temperatuur in de zaal minstens zo hoog was als buiten, vergat je die hitte regelmatig volledig. De intensiteit van het spel, de kwaliteit van de zang en de emotionele lading van het verhaal zorgden meer dan eens voor kippenvel. Dat is misschien wel de grootste verdienste van deze productie. Onder omstandigheden waarin veel gezelschappen vooral bezig zouden zijn met overleven, slaagden deze studenten erin een voorstelling neer te zetten die ontroerde, verraste en inspireerde.
Conclusie
Deze editie van The Secret Garden zal niet de geschiedenis ingaan vanwege uitverkochte zalen of een lange speelreeks, maar juist vanwege de bijzondere omstandigheden waaronder zij tot leven kwam. Ondanks code rood, een afgelaste première en een publiek dat noodgedwongen tot een minimum was beperkt, bewezen de studenten van Muziektheater Fontys dat passie, vakmanschap en doorzettingsvermogen niet afhankelijk zijn van de omstandigheden.
Met twee sterk bezette casts, een inspirerende regie, indrukwekkende vocale prestaties, een uitstekend liveorkest en een ensemble dat zichtbaar alles gaf, werd een voorstelling neergezet die nog lang zal nazinderen. Een diepe buiging voor alle studenten, musici en het creatieve team. Zij maakten van een noodsituatie een onvergetelijke en bovenal magische theaterervaring.
