Teamwork makes the dream work: Bokkenrijders veroveren het Vrijthof

‘Als de wind naar het westen draait’, het is het eerste dat Anna (Suzan Seegers) zingt. Het was echter geen wind, maar een hittegolf die op 13 juli voor een wel heel bijzondere versie van Spektakelmusical Bokkenrijders zorgde. Twee voorstellingen werden door extreme hitte afgelast uit veiligheidsoverwegingen, een besluit dat genomen werd nadat hoofdrolspeler Milan van Waardenburg onwel werd. Hierna bleek dat niet alleen de cast en crew een enorm groot hart voor deze productie had. De vader van een van de Johanna’s (Linde Rieu), Pierre Rieu, belde met regisseur en producent Servé Hermans met een idee: zijn vader André heeft op dit moment een podium op het Vrijthof dat hij graag ter beschikking wilde stellen om de voorstelling in te halen. Zo kon niet alleen kleindochter Linde alsnog een afsluitende laatste voorstelling spelen, maar konden alle gedupeerden alsnog de kans krijgen dit spektakel te mogen zien. Er volgde druk overleg met de gemeente, de limiet van 60 evenementen per kalenderjaar op het Vrijthof was tenslotte al bereikt. Hier zie je hoe de ondernemers in Maastricht de handen in elkaar slaan en elkaar succes gunnen: kerstevenement Magisch Maastricht heeft een dag ingeleverd om dit toch waar te maken. En zo werd niet MVV-stadion de Geusselt, maar het Vrijthof in Maastricht de onverwachte locatie voor de dernière van Spektakelmusical Bokkenrijders.

 

Voorafgaande aan deze voorstelling kwam de andere Johanna, Belle Noten, met co-regisseur Servé Hermans het podium op voor de huishoudelijke mededelingen. Mooi om te zien hoe dankbaar cast en crew is voor deze extra voorstelling: iedereen die dit tot stand heeft weten brengen werd bedankt. Ondanks dat Linde vandaag Johanna speelde, was Belle alsnog te zien tussen de figuranten. Naast dankbaarheid is de passie voor deze productie niet alleen in deze switch van rol te zien: er is een volwaardige voorstelling afgeleverd die voor het Vrijthof gemaakt leek. De bok en paarden waren van de partij en baanden een weg over het Vrijthof alsof ze nooit anders deden. De cast gebruikte de paden tussen de blokken met publiek voor een optimale beleving.

De droneshow was geen optie voor het Vrijthof, hiervoor in de plaats kreeg het publiek onder andere vuurwerk tijdens ‘bier’ en zwarte confetti en serpentine aan het einde die de dood en het verderf in de voorstelling benadrukte. De draaischijf uit de repetitieperiode paste op het podium en dankzij de camera die van bovenaf filmde kreeg je hier een uniek beeld bij. Ook handig omdat het hoofdwacht aan de rechterkant van het publiek ook gebruikt werd als speelveld. Doordat hier niet met een oplopende tribune is gewerkt, bleken de videoschermen aan de zijkanten van het podium een grote aanwinst en maakten deze keuze mogelijk: op elke plek in het publiek kon je de voorstelling vanaf deze schermen volgen. Het bleef een volledig live event waarbij op de schermen uitsluitend live beelden te zien waren en geen vooraf opgenomen scenes. Dit maakt het extra indrukwekkend omdat er slechts 2 dagdelen gerepeteerd is.