Tijdens de Eigen Werken van de opleiding Musicaltheater aan Fontys Hogeschool voor de Kunsten werd opnieuw zichtbaar hoe veelzijdig, persoonlijk en moedig deze lichting performers is. In een avond vol eigen verhalen, scherpe humor, ontroering en muzikaliteit namen de studenten het publiek mee in hun binnenwereld. Onder muzikale begeleiding van pianist Marnix Wetzer ontstonden twee Eigen Werken waarin kwetsbaarheid en theatrale kracht hand in hand gingen. Met de laatste presentaties van dit studiejaar sloten ook Ruben Van Den Brink en Jelle Bemelen hun opleiding af. Binnen Musicaltheater van Fontys vormt Eigen Werk een uniek platform waar studenten hun persoonlijke verhalen en creatieve visies muzikaal en theatraal tot leven brengen — en ook deze laatste avond bewees opnieuw hoeveel talent, eigenheid en lef deze generatie makers bezit.
Ruben Van Den Brink – Rubenist
Sommige voorstellingen proberen netjes binnen de lijntjes te kleuren. Rubenist steekt die lijntjes in de fik, drinkt een lauw blik bier leeg en springt vervolgens schreeuwend het podium af. Onder coaching van Zjon Smaal ontstaat een muziektheatervoorstelling die tegelijk chaotisch, hilarisch en verrassend oprecht is.
Vanaf de eerste scène wordt duidelijk dat dit geen braaf Eigen Werk wil zijn. De combinatie van Star Wars, kunstgeschiedenis en bierdrinkende pubers zet meteen de toon: snel, absurd en zonder rem. Ruben is daarbij het kloppende hart van de voorstelling. Een wandelende explosie van ego, energie en impulsiviteit. Hij is irritant, grappig en opvallend menselijk tegelijk.
De kracht van Rubenist zit vooral in het tempo. Dialogen vliegen over elkaar heen alsof de spelers constant nét sneller praten dan ze kunnen nadenken. Dat geeft de voorstelling een rauwe spontaniteit. Alsof alles ieder moment compleet kan ontsporen.
Muzikaal schiet de voorstelling alle kanten op. Diverse muziekstijlen lopen door elkaar heen zonder ooit echt logisch te worden. Juist daardoor werkt het. Achter alle geschreeuw en chaos blijken de vrienden vooral bang om elkaar kwijt te raken.
De absolute uitschieter is de volledig ontspoorde speech scène. Wat begint als een christelijke bijeenkomst over respect en consent verandert langzaam in een krankzinnige combinatie van Bijbelteksten, onzekerheid, pubergedrag en totale sociale zelfvernietiging.
Toch zit er onder alle absurditeit een duidelijke kern. Rubenisten gaat over jongeren die zich groter voordoen dan ze zijn. Over jongens die liever schreeuwen dan eerlijk zeggen dat ze onzeker zijn. Over vriendschap die telkens stukloopt, maar nooit helemaal verdwijnt.
De finale vat uiteindelijk alles samen: een generatie die zich verloren voelt, maar toch blijft dansen alsof het de laatste avond op aarde is. Rubenist is luid en compleet gestoord. Maar juist daardoor voelt het echt.
Ruben loopt momenteel stage in 40-45 de musical. Hij werd bijgestaan door Joran Fokkens en Niek de Bruijn.
Jelle Bemelen – Der Nebel
Vanaf het eerste moment trok Der Nebel het publiek een beklemmende binnenwereld in. Het kale podium — zonder coulissen en met opengetrokken gordijnen — maakte de voorstelling direct kwetsbaar en rauw. In die leegte ontstond een wereld waarin humor, chaos en pijn voortdurend door elkaar liepen. Juist die afwisseling maakte de voorstelling sterk: zware thematiek werd afgewisseld met absurdisme, scherpe timing en muzikaliteit.
Jelle Bemelen liet daarin zien hoe veelzijdig hij als speler is. Zijn spel was uitgesproken, energiek en lekker extravert, maar verloor nooit de emotionele onderlaag uit het oog. Hij schakelde moeiteloos tussen komische scènes, cabareteske momenten en confronterende emotionele uitbarstingen. Vooral in de scènes waarin humor langzaam omsloeg in beklemming, hield hij het publiek constant vast.
Ook het samenspel met Shmuli Buys en Maxime Appeldoorn werkte erg sterk. De spelers vulden elkaar goed aan, waardoor de balans tussen humor, absurditeit en emotionele diepgang overtuigend bleef. Onder begeleiding van coach Florian Slangen ontstond een voorstelling die niet alleen inhoudelijk sterk was, maar ook veel theatrale lef toonde.
Muzikaal zat de voorstelling eveneens sterk in elkaar. Pianist Marnix Wetzer zorgde live voor spanning en sfeer, onder meer met terugkerende motieven uit Die Moritat von Mackie Messer. Daarnaast brachten nummers als Illusions, Nou en?en het absurd-komische Houdios lucht en contrast binnen het zware onderwerp.
Wat Der Nebel bijzonder maakte, was dat de voorstelling depressie niet alleen donker en zwaar benaderde, maar juist ook de absurditeit, verwarring en chaos ervan liet zien. Daarmee voelde het werk eerlijk, persoonlijk en herkenbaar.
Momenteel loopt Jelle Bemelen stage bij The Wiz, waar zijn theatrale energie en uitgesproken spelstijl duidelijk goed tot hun recht komen. Met Der Nebel levert hij een sterk en eigenzinnig afstudeerwerk af dat nog lang blijft nazinderen.
Mooie afsluiting
Met hun Eigen Werken sloten Ruben Van Den Brink en Jelle Bemelen hun schoolperiode indrukwekkend af, beloond met een welverdiend luid applaus. De avond toonde de kracht, diversiteit en eigenheid van deze lichting Musicaltheaterstudenten van Fontys. Met lef, authenticiteit en een duidelijke artistieke stem bewezen zij klaar te zijn voor het professionele werkveld.
Geweldig zo goed,wat een talenten.xxx.