Vanmiddag viel het doek definitief voor de Nederlandse musical Frozen. En alsof de natuur zelf wist wat er op het spel stond, dwarrelden buiten zachte sneeuwvlokken naar beneden. Een bijna filmische omlijsting voor een afscheid dat niet alleen stijlvol, maar ook intens emotioneel was.
Laatste keer Frozen
Binnen in het kolkende Circustheater hing al vóór aanvang een voelbare spanning in de lucht. Het publiek wist: dit was geen gewone matinee, dit was de laatste keer. De laatste keer dat Arendelle tot leven zou komen op deze plek. De laatste keer dat deze cast samen het verhaal zou vertellen dat zoveel harten heeft geraakt. Vanaf de eerste noten werd duidelijk dat dit een bijzondere voorstelling zou worden. De energie uit de zaal golfde richting het toneel en kwam versterkt terug. Elk duet, elke grap en elk stil moment werd met extra aandacht beleefd — alsof niemand ook maar één seconde wilde laten ontsnappen.
Het absolute hoogtepunt kwam halverwege “Laat het los”. Nog voordat Vajen van den Bosch haar laatste hoge noot had gezongen, sprong het publiek al massaal overeind. Een oorverdovend applaus vulde de zaal. Het was geen standaard ovatie, maar een donderende liefdesverklaring aan een actrice die deze rol met zoveel kracht, kwetsbaarheid en muzikaliteit heeft gedragen. De voorstelling stond even stil, gedragen door pure waardering.
Ook bij “Jou verliezen” hield niemand het droog. Het nummer eindigde in een lange, warme ovatie, die Vajén en Sanne de gelegenheid gaf om elkaar extra lang vast te houden op het toneel. Die omhelzing, zichtbaar doordrenkt van dankbaarheid, trots en weemoed, werd misschien wel het meest sprekende beeld van de middag: twee zussen, twee collega’s, twee mensen die samen een bijzonder hoofdstuk afsloten.
Kolkende zee van emoties
De rest van de voorstelling voelde als een liefdevolle uitzwaai. Elk gebaar leek net iets bewuster, elke blik net iets langer. Alsof cast en publiek elkaar woordeloos verzekerden: dit nemen we mee, dit vergeten we niet. Toen uiteindelijk het laatste applaus losbarstte, veranderde het Circustheater in een kolkende zee van klappen, gejuich en tranen. Bloemen, buigingen, handen op harten — het afscheid was ingetogen én groots tegelijk. Precies zoals deze productie dat altijd is geweest.
Buiten lag de sneeuw inmiddels als een stille deken over Scheveningen. Alsof Arendelle zelf even afscheid kwam nemen. Een stijlvol, warm en onvergetelijk einde van een musical die velen diep heeft geraakt. Frozen is voorbij, maar de magie blijft.
Meer informatie over Frozen en Harry Potter vind je hier.
Ik mis jullie heel erg. Bedankt voor de jullie voorstelling. Ik ben maar 1 keer geweest