Op zaterdag 21 maart bezochten wij de voorstelling Made in Dagenham van Thalia Muziektheater in Theater het Vikingschip – Den Oever. Een grote, talentvolle vereniging die al sinds 1953 actief is binnen de wereld van musical en muziektheater. Deze vereniging produceert diverse musical voorstellingen per jaar. Binnen Thalia is er ook een jeugd- en een kidsgroep die ieder een eigen musical speelt. Ditmaal was het aan de volwassenen.

Made in Dagenham

De musical “Made in Dagenham” is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de staking van de vrouwelijke naaimachinistes in de Ford-fabriek in Dagenham, Engeland, in 1968. Het verhaal concentreert zich op Rita O’Grady (Annemiek Meijerink), een gewone werkende vrouw en moeder die onverwacht de rol van leider op zich neemt. Wanneer Ford besluit de naaimachinistes te herclassificeren als “ongeschoold” personeel, met als gevolg lagere lonen dan hun mannelijke collega’s, is Rita het zat. De vrouwen hadden al jarenlang een oneerlijke loonverdeling, maar deze devaluatie van hun werk is de druppel. Aangemoedigd door een sympathieke vakbondsafgevaardigde besluit Rita de grieven van de vrouwen aan te kaarten bij de directie van Ford.

De musical volgt de vrouwen in hun strijd voor erkenning en gerechtigheid, terwijl ze de maatschappelijke normen van die tijd uitdagen en laten zien wat er gebeurt wanneer gewone mensen opstaan voor wat zij geloven.

Gelijkheid als hoofdthema

Het stuk zelf is zware materie die niet in de dagelijkse koude kleren gaat zitten. Het verhaal zelf is simpel. Alhoewel, eigenlijk is het alles behalve simpel. De dames voeren een strijd om gelijke rechten en gelijke lonen. In de voorstelling zit een mooie balans tussen serieuze scènes en krachtige nummers, afgewisseld met uitgesproken typetjes; goed-getimede grappen en vakantie vierende mannen inclusief stepje.

Namen die er voor ons écht uitsprongen waren o.a. Anne-Marie Zuidema als Barbara Castle, een politica die deze keer niét liegt. Zij zet een sterke; rechtvaardige, maar ookbehulpzame politica neer die vooral in akte 2 meer ‘mens’ wordt. Ook Justin Spier, die een geloofwaardige Eddie neerzet, weet vooral in akte 2 te raken met de brief naar zijn vrouw Rita en de machteloze positie tussen echtgenoot en vader. Renate van der Welle overtuigt gelijk als strijdlustige doch correcte Connie die tot haar einde bleef strijden en schrijven. Als laatste willen wij Cas van den Berg benoemen die niet één, maar twee rollen vertolkt. Naast de vakbondsvertegenwoordiger Monty straalt hij (letterlijk) als Cortina-man met een loepzuivere solo in zijn blauwe glitterpak. Een moment waarbij je je qua vocaal niveau echt even in het BeatrixTheater begeeft.

Een lange strijd

De voorstelling is geen feel-good: het is een lang stuk met veel songs en af en toe wat overbodige mono- of dialogen die niet altijd even goed te volgen waren vanwege de articulatie. Het is daarentegen wel een stuk met een actueel thema: gendergelijkheid. De cast zat er vanaf het einde van akte 1 goed en krachtig in. De meerstemmige koorstukken klonken onwijs professioneel en grotendeels loepzuiver. Ook de diverse solisten weten te raken, de één net iets sterker dan de ander. Het is mooi om te zien dat de regisseur van dit stuk zowel oog heeft voor de solist als het ensemble: iedereen was interessant om naar te kijken. Gelukkig hadden we hier meer dan genoeg tijd voor. Veel groepsscènes en diverse kleinere rolletjes binnen het ensemble – voor ieder wat wils!

Volgend jaar spelen zij de musical Anastasia. Wij gunnen deze musicalvereniging met veel jonge leden een stuk waar ze hun positieve energie en enthousiasme nog meer ten tonele kunnen brengen. Op naar Parijs!

Kijk voor meer informatie op: https://www.thalia-hollandskroon.nl/

Verslag: Dave Moses
Foto’s: Esmee Korver