Inmiddels is het alweer 25 jaar geleden en toch nog altijd even relevant. Op 11 september 2001 vlogen meerdere vliegtuigen Amerikaanse gebouwen binnen, waaronder het World Trade Centre en de Twin Towers. De wereld stond letterlijk even stil.  Het Amerikaanse luchtruim werd gesloten en vluchten konden New York niet meer bereiken. Maar waar moesten al die reizigers naartoe? Een deel van hen kwam terecht in Newfoundland in Canada. Kleine dorpjes met slechts duizenden inwoners werden overspoeld door mensen van over de hele wereld. In plaats van de voordeur dicht te houden, werd deze juist wagenwijd opengezet voor wie dat nodig had. En dat is precies wat Stichting EnZ tijdens de première van Come From Away in Schouwburg Hengelo ook heeft gedaan. De stichting zette de deuren wagenwijd open en trakteerde het publiek op een voorstelling die alle verwachtingen overstijgt.

Slimme keuzes goed ingezet

Het verhaal van 11 september kennen de meeste mensen wel. Wat er daarna gebeurde is een stuk minder bekend. Het kleine stadje Gander bleek het perfecte decor voor een musical. De Nederlandse vertaling van Musical Award-winnaar Danny Westerweel geeft de voorstelling bovendien sterk materiaal om mee aan de slag te gaan. Maar wat je ermee doet, is natuurlijk een tweede. En Stichting EnZ heeft er iets bijzonders van gemaakt. De voorstelling is soms rauw en emotioneel. Op andere momenten juist eerlijk en ontzettend grappig. Maar bovenal is het niveau ontzettend hoog. De regie ligt in handen van Francesco Bekkema. Hij heeft duidelijk zijn eigen versie van het verhaal weten te maken. En daarvoor had hij geen grote ledwalls, draaischijf of echt vliegtuig nodig om het geloofwaardig neer te zetten. Op het toneel staan slechts een tiental houten aardappelkratjes en twaalf getalenteerde spelers. Een meesterlijke band vormt de muzikale basis. Toch voelt het geen moment alsof er iets ontbreekt. Door het spel van de acteurs komt alles tot leven en word je vanaf de eerste drumbeat meegenomen in het verhaal. De acteurs spelen meerdere rollen en dat kan best wat van het publiek vragen. Ook hierin zijn slimme keuzes gemaakt. Vooral de kleding helpt daarbij. Binnen no-time verandert een geruit overhemd van een Canadese dorpsbewoner in de outfit van een vliegtuigpassagier. Het gebeurt zo geruisloos dat je nauwelijks doorhebt dat er ineens een compleet nieuw personage op het toneel staat. Hetzelfde geldt voor de kratjes die het hele decor vormen. Met weinig middelen wordt een verrassend rijke voorstelling stevig neergezet. Door het spel van de acteurs mis je geen moment een telefoon, vis of fles sterke drank. Je weet gewoon wat er gebeurt zonder dat alles letterlijk op het toneel hoeft te staan. Ook de choreografieën worden dienend ingezet op de gepaste momenten. Daardoor blijft het verhaal geloofwaardig zonder dat je denkt: gek dat ze ineens staan te dansen tijdens een aanslag aan de andere kant van de wereld. Daardoor wordt de voorstelling een mooi geheel die met gepast eerbied en respect wordt uitgedragen.

Amateurs?

Wanneer je dan ook nog beschikt over een goed verhaal, passende vormgeving en geweldige muziek, heb je vooral de juiste mensen nodig. En ook dat is gelukt. De missie van Stichting EnZ is duidelijk: het samenbrengen van (amateur)spelers uit Overijssel om ontwikkeling te stimuleren en prachtige producties neer te zetten. Wat we op het toneel zien is dan ook van buitengewoon hoog niveau. De musical vraagt fysiek en vocaal veel van de spelers. Toch doet deze productie op geen enkel moment onder voor een professionele voorstelling. Er is met zorg gecast en dat merk je. De personages passen ontzettend goed bij de acteurs en daardoor kost het geen enkele moeite om mee te gaan in hun verhalen. Ondanks de vele wisselingen tussen personages blijft de cast moeiteloos overeind. Alle verhaallijnen komen tot leven en de samenzang is meerdere keren om stil van te worden. Een groep is vaak zo sterk als zijn zwakste schakel. Heel eerlijk? Die zwakke schakel hebben we hier niet kunnen vinden. Iedereen op het toneel heeft zijn plek meer dan verdiend. Samen zorgen ze ervoor dat deze voorstelling ondanks de verschillende verhaallijnen voelt als één volledig afgewerkt verhaal.

Onze harten werden vooral gestolen door de twee liefdeskoppels. De twee Kevins vullen elkaar perfect aan. Waar Juriën Veger vooral de optimistische kant laat zien, is de ander juist het tegengeluid. Met humor en scherpe opmerkingen houdt Sten Grimberg de boel op scherp. Juriën en Sten maken er samen een fantastisch koppel van. Sten blinkt daarnaast uit als Ali, de Arabische reiziger, die door zijn afkomst met verschillende uitdagingen te maken krijgt. Sten speelt Ali ontzettend overtuigend en laat het publiek meerdere keren nadenken. Ook tussen Nick en Diane spat de liefde van het toneel. Peter Kip en Liz Lenderink vormen samen een heerlijk duo. Liz weet Diane alle emoties mee te geven. Het ene moment maakt ze zich zichtbaar zorgen om haar zoon en even later danst ze uitbundig rond in het lokale café waar ze verliefd wordt op de Britse zakenman Nick. Peter vult haar perfect aan. Zijn Nick laat zien dat er in musicals gelukkig ook nog charmante mannen rondlopen. Het duet tegen het einde van de voorstelling is daarbij een prachtig hoogtepunt. Ook Beulah en Annette zijn een geslaagd duo. Marieke Visser en Marjolein Assink-Meijer geven de voorstelling samen veel structuur en nodige sturing. Als initiatiefneemster weet Marieke met Beulah duidelijk de leiding te nemen. Haar serieuze houding past perfect bij het personage, maar verliest geen moment de menselijke kant. Marjolein krijgt daardoor de ruimte om met Annette juist de dromerige en luchtigere kant te laten zien. Maar vooral als Beverly Bass weet ze ons te overtuigen. Als eerste vrouwelijke pilote van American Airlines weet ze met haar showstopper het publiek tot achter in de zaal te bereiken. Het was dan ook moeilijk om na afloop niet te klappen.

Volledige overgave

Met volledige overgave houdt ze Beverly tot het einde van de voorstelling overeind en vliegt ze zelf tot grote hoogtes. Bij Jacqueline Quartero als Hannah is het lastig om je ogen droog te houden. Je gelooft ieder woord dat ze zingt en spreekt. Haar verhaal komt daardoor keihard binnen. Na afloop hadden we Hannah dan ook graag nog even een knuffel willen geven gezien wat ze meemaakt tijdens deze reis. Lotte Nije Bijvank weet Bonnie misschien wel het natuurlijkst van allemaal neer te zetten. Lotte ís gewoon Bonnie. Haar duidelijke manier van spreken en haar dynamiek zijn heerlijk om naar te kijken. Ze heeft een eigen flair die je direct aanspreekt. Het lijkt haar allemaal weinig moeite te kosten en juist daardoor komt haar personage zo geloofwaardig over. Ook Gerard Bakker heeft die natuurlijke uitstraling. Als burgemeester van Gander weet hij het publiek direct voor zich te winnen. Zijn stem en houding passen perfect bij de rol. Hij schakelt moeiteloos tussen de verschillende situaties en zorgt voor een personage dat je graag blijft volgen. De groep wordt aangevuld door Tim Huntink als politieman Oz en Martin Bouman als Bob. Beide weten vooral de komische noot goed te raken. Martin zet zijn verhaallijn met een heerlijke knipoog neer. Je wilt simpelweg weten hoe het afloopt met Bob en vooral met zijn portemonnee. Tim laat als politieagent een serieuze kant zien, maar weet als reiziger en buschauffeur juist voor de nodige humor te zorgen. Het zijn vooral de kleine maniertjes en gevatte momenten die bij zowel Tim als Martin blijven hangen. Als laatste sluiten we af met Maaike Hofstee. De jonge reporter die je elke kleine verspreking of klungelige aankondiging direct vergeeft. Als jongste van de groep dat ze zeker niet onder en ze zet haar rol zeer geloofwaardig neer. Maaike heeft een bepaalde likeability die erg bij haar rol past. Ook haar sluit je direct in je hart wanneer ze verslag doet van de situatie in het geliefde plaatsje Gander.

Al met al is dit een voorstelling die je graag gezien wilt hebben. De voorstelling wordt nog één keer gespeeld in Zwolle, maar helaas zijn de kaarten daarvoor al uitverkocht. En eerlijk gezegd begrijpen we dat maar al te goed. De kwaliteit is uitzonderlijk voor een stichting die zichzelf een amateurgezelschap noemt. Je wordt getrakteerd op een avond vol waardevolle momenten die worden gedragen door een geweldige liveband. Vooral die band is een enorme meerwaarde en tilt de voorstelling naar een nog hoger niveau. Er is nog geen nieuwe titel aangekondigd voor het komende seizoen. Wij zijn in ieder geval nu al benieuwd naar wat er gaat komen. Meer informatie over deze voorstelling vind je terug op de website van Stichting EnZ: https://www.stichtingenz.nl/producties/come-from-away/.

Foto’s: Edwin Westerhoff