Op zondag 21 mei werd in het Oude Luxor theater de Jos Brink Prijs 2017 uitgereikt. De Jos Brink Prijs is een initiatief van het ministerie van Onderwijs Cultuur en Wetenschap en wordt iedere twee jaar toegekend aan ‘een persoon of organisatie die zich inzet voor de acceptatie van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgenders en intersekse personen’.

Dit jaar was het tiende bestaansjaar en eveneens het jaar dat Jos Brink 75 zou zijn geworden. Frank Sanders legde uit dat Jos zijn naam verbonden is aan deze prijs omdat Jos ons in het verleden al leerde onszelf te zijn en dat dat toen eigenlijk een stuk normaler was dan hedendaags. ‘We zijn een aantal stappen ver achteruit gegaan’ concludeerde Frank.

Mylene D’Anjou was de host van de middag en maakte de verbinding tussen de optredens en de uitreiking. Onder andere Carolina Dijkhuizen, Esmee Dekker, Béla Becht en Jasper Taconis verzorgden de muzikale omlijsting, bijgestaan door studenten van de Frank Sanders Akademie en de Fontys Hogeschool.
Daarnaast mocht Nina de la Croix (voor velen onbekend schertste zij zelf) een anekdote brengen over haar ervaring als single moeder van een kind met twee vaders. Haar statement ‘liefde valt niet uit te schelden’ raakte iedereen met elk woord en ze krijgt dan ook een voor haar onwennig daverend applaus en zelfs een tweede curtain call.

Daarna is het tijd voor de eerste prijs: de innovatieprijs. Deze prijs is ter aanmoediging van een persoon of organisatie die zijn nek heeft uitgestoken voor de emancipatie van LHBTI’ers. Valentijn de Hingh, transgendermodel en tevens jurylid, mocht de genomineerden bekend maken. Voor de innovatieprijs waren er drie genomineerden:
Rockzangeres Ryanne van Dorst, beter bekend als Elle Bandita die met haar tv-programma ‘Geslacht!’ taboes heeft doorbroken over de vervagende verschillen tussen mannen en vrouwen. Met name haar eigen verhaal over een intersekse persoon zijn, heeft taboes doorbroken en haar direct tot een spokes person gemaakt voor deze onderbelichte groep.

Jos Brink prijs 17

The Hang-Out 010, een plek waar LGBT-jongeren en hun Straight Allies samen kunnen komen en volledig zichzelf kunnen zijn. In een tijd als deze is het belangrijk dat jongeren zich op plekken veilig wanen, de Hang-Out biedt dit en naast 010 is er ook een 070 geopend. Valentijn droomt van een Hang out in elke stad.
Laatst genomineerde is BeyonG Veldkamp, transgender en projectleider van Respect2Love die zich vooral inzet voor LHTB-jongeren met een etnische achtergrond. Tevens is BeyonG initiatiefneemster voor de transgenderclub van Trans United in Amsterdam.
De prijs €1000,= en een kunstwerk ging uiteindelijk naar BeyonG, die deze enorm blij en vol emotie in ontvangst nam.

Daarna was het woord aan de minister van OCW Jet Bussemaker die refereerde naar de hand-in-hand actie en dat dit haar laatste Jos Brink Prijs is als minister. ‘Hoewel, je weet het maar nooit met dat Den Haag’, houdt ze toch nog even een optie open. “Het was me een eer uw roze minister te zijn, aldus Bussemaker.

Voordat de tweede prijs, de ‘Jos Brink prijs’ werd uitgereikt, kwam juryvoorzitter Paul de Leeuw aan het woord. Hij vertelde over de jury en de jury-beraden die zij gehad hebben om tot de winnaar te komen.
De jury, naast Paul als juryvoorzitter en Valentijn als jurylid bestond verder uit sociaal en cultureel antropoloog prof. dr. Wekker, de Nederlandse ontwerper Jan Taminiau en dr. Lisette Kuyper. Paul legde uit dat het met zoveel inzendingen haast onmogelijk was een winnaar te kiezen. Er ontstond het idee om een eervolle vermelding toe te kennen. Aangezien de prijs zelf aan OCW-wetgeving vast zit hebben de juryleden zelf de prijs bij elkaar geregeld; ook een geldbedrag van €1000,= alleen zonder kunstwerk. Hoewel Paul best iets in elkaar wilde kleien, mocht die behoefte er zijn, aldus Paul zelf. De eervolle vermelding ging naar Stichting Maruf omdat zij een zeer specifieke doelgroep (de queer moslim) aanspreken met de boodschap ‘je staat er niet alleen voor’. ‘Zij hebben inmiddels binnen deze kwetsbare groep een groot bereik en daarom wil de jury deze eervolle vermelding geven’, aldus Paul.

Jos Brink prijs 42

Het was minister Bussemaker zelf die uiteindelijk de Jos Brink prijs mocht uitreiken.De Jos Brinkprijs is een Oeuvreprijs, uitgereikt aan een persoon, groep of instelling die een fundamentele bijdrage heeft geleverd aan de verbetering van de positie voor LHBTI’ers over een langere periode.
De winnaar van de Jos Brink Prijs wint, naast een geldbedrag van €10.000 ook een kunstwerk.

Voor de Oeuvreprijs waren genomineerd:
Ellie Lust, de woordvoerster van de Amsterdamse politie en oud Wie-is-de-Mol deelneemster. Ellie is voorzitster van het netwerk Roze in Blauw, waarmee ze opkomt voor de belangen van de LHBT-gemeenschap rondom Amsterdam.
De Lellebel, dragshowbar waar sinds 2014 ook de transgenderclub huis houdt. Samen met Trans United organiseert Lellebel elke tweede en vierde zaterdag van de maand transgender café avonden. Waar anderen hun identiteit hebben laten vervagen staat de Lellebel nog steeds voor wat ze zijn; een plek waar je jezelf kunt zijn.
Miriam van der Have, een intersekse activist en documentairemaker. Ze is mede oprichter en co voorzitter van Oll Europe, een Europese organisatie die op komt voor de belangen van intersekse-personen.

Jos Brink prijs 81

De winnaar van de Jos Brink Prijs 2017 is uiteindelijk Ellie Lust met het initiatief roze-in-blauw geworden. Ellie kwam haar prijs zelf ophalen, gesteund door haar partner en vele collega’s,  die met haar waren meegekomen. ‘Dit is toch een beetje de Oscars van de LHTBI-prijzen dus ik heb een speech’, begon Ellie.
Zij neemt de aanwezigen even mee terug naar het begin, toen in 1996 duidelijk werd dat de Gay Games in Amsterdam gehouden zouden worden en Ellie zich realiseerde dat het gros van de deelnemers bang was voor de politie en het angstbeeld dat men had vanuit hun thuisland. ‘Wij stelden ons de vraag hoe wij die mensen duidelijk gingen maken dat zij wél veilig waren bij deze politie’. Dit was het ontstaan van ‘Proud to be your friend’. Ook de eerste politieboot op de Gay Pride weet Ellie nog goed. Geëmotioneerd verteld ze de zaal dat een dag eerder haar vader was overleden en zij daar die bewuste 2 augustus zeer verdrietig maar met een blij hart op die boot heeft gestaan. ‘En nu is het niet meer vreemd dat er een boot van de politie mee vaart. Die stap hebben we toch maar mooi gemaakt.’

Na nog een schitterende finalesong door alle artiesten en studenten is het tijd voor de borrel, de felicitaties en het weerzien van elkaar. Door het hele Luxor voelde je, ondanks de diversiteit, de enorme verbondenheid met elkaar en met de overtuiging dat het gaat om de liefde. En liefde valt niet uit te schelden! De productie van deze uitreiking was in handen van Christian Seijkens.

Bekijk hier de exclusieve fotoreportage. 

Verslag: Mariska Steenbergen
Fotografie: Peggy de Haan
Videoimpressie: Rob de Haan