fbpx

Jeans 2018; het is de schuld van de Boogie..

Jeans 2018; het is de schuld van de Boogie..

Als ‘put on your dancingshoes, come on down and boogie with us all night long’ de uitnodiging is, dan weten de meesten in theaterland dat het bijna zover is: de nieuwe show van Jeans! Maandag 8 oktober was de première in de Rijswijkse Schouwburg.
De ingeslagen weg van de laatste paar shows wordt voortgezet en met nieuwe, jonge talenten wordt het publiek meegenomen op een swingende reis langs diverse muziekstijlen en grote hits. Een succesformule die al jarenlang werkt en waarmee Stichting The Magic of Jeans zich op de kaart heeft weten te zetten. We zien Xander Venema, Max van Waard, Kirsten Fennis, Velorisa Yorks, Sarah van de Meer, Robbert Zwols en Rowan Smit  en Myrthe Bijlsma. De regie is in handen van Ivo Chundro (samen met de choreografie) en de creative producer is Marc Schultheis.

The Magic of Jeans neemt met de titel ‘Blame it on the boogie’ toch een doelgroep risico. Het meer naar deze tijd halen zal dus met de show en muziekkeuze moeten gebeuren. De opening is dan ook veelbelovend als men van het iconische ‘Music was my first love’ van John Miles in één medley-adem door gaat naar ‘This is me’ uit The Greatest Showman. Het publiek wordt uit de stoelen gesommeerd en met ‘Signed sealed delivered’ van Stevie Wonder is het overduidelijk: Jeans 2018 is los!

Deze euforie bleek echter niet voor de gehele eerste akte want daarna waren er toch wat teleurstellende momenten. De groep is als combo op zijn best, niet alle solo’s zijn even zuiver en even goed verstaanbaar, soms is het lastig te zien wie er zingt. Daarbij zijn sommige arrangementen (zoals het iconische Kiss van Prince) te ver weg van het origineel om de zaal mee te krijgen. Dit duurt dan ook even ondanks de pogingen van de energieke castleden. Hoogtepunten en een lust voor het oog zijn de super strakke choreo’s. Ivo Chundro en Alessandro Pierotti hebben een fantastische show neergezet. Bij elk nummer zijn de bewegingen spot on, soms in formatie, soms gewoon heel klein en intiem, soms met een zakdoek als rekwisiet. Het nummer ‘Dancing in the streets’ zorgt er uiteindelijk voor dat het publiek toch dansend op weg naar het pauzedrankje gaat.

De tweede akte begint zoals geëindigd, met een feest. Het beginakkoord doet Queen (We will rock you) vermoeden maar met ‘Streets’ van Kensington opent de cast een rockblok. Nummers als ‘Black Velvet’ van Alannah Miles en Aerosmith’s ‘Don’t wanna miss a thing’ waren natuurlijk dé evergreens voor de Jeans-rockchick Sarah van der Meer. Dit keer bleef men dicht bij het origineel en met ‘Help from my friends’ presteerden de leden om met de 4-koppige band het dak er af te spelen.
Ook in de tweede akte staan alle dansen geramd. Elk detail is getimed en de cast is wederom spot-on. Wat inherent is aan een jukebox-samenstelling is dat sommige nummers te kort zijn om echt zijn effect te hebben. Het Spaanse blok met wat hedendaagse popsong als Despacito en Echame La Culpa had vooral door de geweldige moves van Velorisa Yorks wel wat langer mogen duren. De overgang naar het melodramatische ‘omarm me’ van Blof was dan ook een dooddoener in wat een goed feestje had kunnen worden.

Jeans zou Jeans niet zijn als er niet groots zou worden uitgepakt als finale en met ‘I believe I can fly’ laat de cast nog een laatste keer van zich horen. We gaan er gemakshalve vanuit dat de witte handschoenen weg vliegende vogels symboliseerden. Voor ons een leuke muzikale avond met af en toe een heerlijk uit je dak momentje met hier en daar een kleine kanttekening. Maar daarvan geven we de Boogie gewoon de schuld!

‘Blame it on the boogie’ van The Magic of Jeans toert tot in maart 2019 door het land. Kijk voor de details en kaarten op www.themagicofjeans.nl

Voor de fotoreportage klikt u hier

Verslag: Mariska Steenbergen
Foto’s: Wilma van der Werf

 

2018-10-23T12:24:05+00:0009/10/2018 17:37|

Leave A Comment