Dat ze vriendinnen zijn geweest verteld de geschiedenis ons al. Dat ze wellicht geliefden waren, is nooit bevestigd. Maar dat Marlene Dietrich en Edith Piaf verbonden waren is een zekerheid die tot op de dag van vandaag zorgt voor intriges en vragen als; hoe zou het nu echt gegaan zijn? Wat waren nu daadwerkelijkheid de fundamenten waar de vriendschap op gebouwd was? Daniel Cohen, verantwoordelijk voor de tekst en regie (met Christanne de Bruijn als regie-assistente) belicht zijn kijk op deze intense maar ook ongewone vriendschap.

Op de sterfdag van Dietrich (6 mei 1992) gaat ‘in bed met Dietrich en Piaf’ in première in het Zonnehuis te Amsterdam.
Het verhaal laat een eenzame, zich in haar appartement verstoppende, Marlene zien die tijdens een slapeloze nacht ‘bezoek’ krijgt van een oude bekende: Edith Piaf. De twee iconen die zeer uiteenlopende karakters hebben nemen het publiek mee in een vertellend ‘zo had het kunnen zijn’. In het begin is het nog duidelijk dat het om een ‘droom’setting gaat maar er zitten dusdanig veel lagen in het verhaal dat je dat op een bepaald moment vergeet en het meer als flashback beleefd. De treffende gelijkenis van zowel Dietrich als Piaf draagt bij aan de belevenis dat dit echt zo heeft kunnen zijn.

Hoewel wellicht de meesten in een zwart jurkje met krullen en de iconische handgebaren al snel aan Piaf doen denken weet Irene Kuiper de gelijkenis tot een volgend level te brengen. Haar spel, de maniertjes tot in het kleinste detail, maar zeker ook de stem in de liedjes maken het dat je regelmatig een echte Piaf voor je ziet. Het moment dat ze vertelt over de dood van ‘haar Marcel’ en de vertolking van het nummer ‘Mon Dieu’ die Kuiper daarna brengt, zorgt voor vele betraande ogen in het publiek.

DSC 1246

Ook Frédérique Sluyterman van Loo, die de vertolking van Marlene Dietrich op zich neemt heeft een manier van spel waarin je de Amerikaanse filmster voor je ziet, hoewel in dit verhaal vooral de Duitse roots van Marlene belicht worden.

Humoristisch is met name de scene waarin Piaf en Dietrich een film bedenken waarin ze een plan smeden om Hitler te verleiden en dan te vermoorden, een volgende laag binnen het stuk. Ger Otte die hier de rol van Hitler speelt, speelt de dames uit waardoor het plan in de soep loopt.
Ger Otte is degene die de cast compleet maakt als verteller, butler, filmproducent, Hitler, Marcel enzovoorts. Met een simpele wijziging van jasje, dasje of kleine rekwisiet weet hij feilloos te switchen tussen al die rollen. Daarnaast zorgt hij voor de muzikale begeleiding van de dames, gebruik makend van piano en accordeon. Ook heeft hij de hand gelegd aan de meeste arrangementen in het geheel. Een talentvolle duizendpoot zo gezegd.

DSC 1171

De verhalen, het spel, de muziek is voor elke Piaf- of Dietrichliefhebber een lust voor oog en oor en als op het einde van de voorstelling een nieuwe dag aanbreekt en het publiek weer langzaam naar de realiteit ‘ontwaakt’, eindigt het stuk met een prachtig en doordringend ‘Rien de Nichts’ (arrangement door Erik Brey).
‘In bed met Dietrich en Piaf’ is een must-see voor elke liefhebber van beide iconen.

De Nel Theaterproducties brengt het stuk in eerste instantie slechts tot 12 mei maar laten we hopen dat het nog in reprise gaat, dat verdiend het absoluut.

Voor meer informatie: www.inbedmetdietrichenpiaf.nl

Klik hier voor de foto’s.

Verslag: Mariska Steenbergen
Foto’s: Wilma van der Werf