Rosalie de Jong is een musicalactrice die in verschillende producties heeft gespeeld zoals “Wat Zien Ik?!”, “Winx Club Theatertour”, “Lieftalloos”, “Forbidden Musicals”, “Zomerkriebels”, “High School Musical”, “All Shook Up – Love Me Tender”, “Ontbossing”, “Droomvlucht”, “Petticoat”, “Wat zien ik” en “De Jantjes”. Rosalie, die geboren en getogen is in Zaanstad, heeft toch besloten Nederland voor Duitsland in te ruilen en schittert nu in de musical “Rocky”. De musical die in Nederland voorlopig nog niet te zien zal zijn. Wij belden haar op en vroegen aan haar hoe het met haar gaat.

 

 

Cultuurshock
Het gaat goed met me; vertelt Rosalie. Ik ben lekker aan het spelen en de omgeving aan het verkennen. Het is wel een beetje een cultuurshock maar wel op de meest positieve manier die er is. Er wordt hier anders met mensen omgegaan. Dat is het meest positieve. Ik vind het te gek om met zoveel verschillende culturen in een cast te zitten. We hebben Italianen, iemand uit Oekraïne, een Engelsman, twee Amerikanen, zeven Nederlanders, veel Duitsers uit het hele land. Ik heb het altijd al heel leuk gevonden om veel op reis te gaan en dingen te ontdekken. Maar om nu met iedereen samen te mogen werken waarbij iedereen een andere geschiedenis heeft en anders is opgevoed is te gek. Je hebt dan ook anderen gesprekken want iedereen is hier alleen, zonder familie. Dat geeft hele mooie momenten en spraakverwarringen, dat is ook heel interessant. We spreken onder elkaar Engels en ook de Duitsers schakelen dan ook over naar het Engels.

Op het moment dat ik zeg dat Rosalie al heel veel gedaan heeft, beamend ze dat; ja, ik zit alweer tien jaar in het vak. Ik zou alles hetzelfde doen wat ik al gedaan heb. Ik heb heel veel geluk gehad dat ik die voorstellingen mocht doen. Daarnaast heb ik ook veel aan mensen te danken die me mooie dingen hebben gegund.

13055474 219702725066336 2796379404508489815 n

In Duitsland worden veel musicals gespeeld waarbij er soms zelfs shows zijn die in meerdere steden worden gespeeld. Waar zit het verschil in met Nederland denk je qua cultuur en mogelijkheden? Ik ben op mijn plek; zegt Rosalie, het lijkt af en toe net of ik op vakantie ben. Ik krijg nu de kans om een cast-positie te spelen in een hele gave show. Er wordt onwijs veel geld gestoken in de kunst- en cultuursector wat in Nederland niet meer kan. Ik las dat het weer wat beter ging. Gelukkig zijn er nog producenten als DommelGraaf & Cornelissen die nieuwe dingen proberen net als Senf bijvoorbeeld. Daarnaast proberen anderen nieuwe dingen te maken zoals het Zonnehuis met Sweeny Todd. Ik denk dat dat gestimuleerd moet blijven waardoor mensen weer naar het theater gaan. Ikzelf was weer toe aan wat nieuws, een nieuwe cultuurshock. Ik ben eenendertig en ik dacht; ik moet het nu doen anders komt het er nooit meer van.

Ik heb een enorme liefde van de Duitse taal. Dat had ik op school al. Ik ben nooit echt met Engeland bezig geweest. Ik weet ook niet of ik daar goed genoeg voor ben. Misschien moet ik het een keer doen. Ik heb een grote liefde. Ik moet en zal Mama Mia op mijn CV krijgen. Dat is mijn doel. Of dat nu in Engeland, Nederland of Duitsland is, dat maakt me niet uit, als ik maar in die show heb gestaan, dan vind ik het prima. Maar ik moet wel zeggen,nu ik hier ben, is het ook misschien goed om eens te kijken naar komedies. Dat motiveert, want Duitsland is veel groter en heeft meer mogelijkheden.

palladium rockybanner 525x362

Reizen
Als ik nu vijf uur onderweg ben naar Nederland, dan merk je dat Nederland best wel klein is. Dat heb ik ook zelf ondervonden. In Nederland ben je zo in Groningen. In Duitsland ligt dat toch wat anders, lacht Rosalie. De eerste week van de repetities stonden collega’s van me in het Stadstheater in Ragtime. Ik heb een voorliefde voor Ragtime en ik zei; dan rij ik jullie wel heen en weer en dan kan ik komen kijken. Wij hadden de volgende dag de perspresentatie dus we moesten weer op tijd terug zijn. Ik heb me nu voorgenomen om eerst te kijken waar een voorstelling speelt voordat ik dat beloof want ik heb toen zes uur heen gereden en zes uur terug. ’s Nachts om vier uur waren we terug in Stuttgart, dat doe ik nooit meer. Op een dag 12 uur autorijden om één voorstelling te kijken.

Het is wel prachtig dat je vanuit Stuttgart binnen twee uur in Zwitserland of bij de Bodensee bent. Er zijn hele mooie plekken vlakbij. Je wordt wat reislustiger. Ik ga regelmatig op zondag naar huis. Of soms moet ik teksten inspreken en dan rij ik om 22.00 weg en met een kwartiertje pauze is dat goed te doen.

De Duitse taal
Duits spreken zonder accent is best een opgave, ook als je een voorliefde hebt voor Duits. Hoe heb je dat onder de knie gekregen?
Ik krijg nog steeds les, legt Rosalie uit. Ik krijg dat van een docente van de universiteit in Keulen. Daar Skype ik een keer in de week mee. Ik oefen dan grammatica maar eigenlijk is het heel veel kletsen. Gene overwinnen hoort daar ook bij. In de eerste weken durfde ik niets te zeggen. Ik heb nu een boekje waar ik alle woorden, die ik voor het eerst hoor, in opschrijf.

Er is zoveel spraakverwarring, dat is zo grappig. Ik zat in de eerste week in de kap en grime. Toen vroeg de kapster over mijn pruik; kommst du damit klar. Toen vroeg ik klaar komen? Wat is dat nu weer? Dat is wel heel erg direct. Ik dacht al dat ik heel erg direct was vanuit Amsterdam. Toen heeft Gino Emnes, die hier al een paar jaar is, heel vriendelijk uitgelegd dat ze bedoelen of je daarmee tevreden bent. Ok, toen snapte ik het.

Gino heeft mij sowieso heel veel dingen geleerd. Hoe je je belastingen doet en dat soort dingen. Maar ook als je naar huis gaat. Als je thuis komt, wil je natuurlijk iedereen zien maar dat is niet te doen. Als je dat doet, ben je echt kapot als je terug komt. Je rust dan niet echt uit. Hij heeft me daarom, heel lief, een paar keer echt uitgelachen. Dat zijn echt rookie-mistakes die je in het begin maakt; zei hij.

Ja, ik snap dat mensen in Duitsland blijven. De relaxedheid hier die je voelt en de manier waarop je behandeld wordt, zijn zo anders en goed. Het is een andere manier van leven en daar hou ik wel van.

Jeugd
Rosalie heeft musical met de paplepel ingegoten gekregen. Haar grootouders en ouders hebben een enorme liefde voor opera en allerlei muzieksoorten en gingen met de hele familie naar de opera in Verona of het Nationaal Ballet. Mijn oma hield van musicals zoals “Heerlijk duurt het langst”, “Fiddler on the Roof” en “Chorus Line”. Die had ze op video en die keken we dan altijd. Ik ging al toen ik vijf was, met mijn lakschoentjes aan, naar Cats in Carre. Mijn oma had een hele mooie paarse jurk voor mij en mijn zus gemaakt en die mochten we toen aan. Zo gingen we naar het theater met de hele familie. Zo gaat het nog steeds. We nemen nu mijn nichtje en neefje mee naar het theater. Hoe jong ze ook nog zijn. Op de middelbare school moest ik gaan kiezen wat ik wilde gaan doen. Ik wilde geschiedenis gaan studeren. Mijn tante werkte bij de Frank Sanders Akademie en die zei; kom hier eens kijken wat je er van vindt. Toen dacht ik, laat ik dat eens proberen, auditie doen en kijken waar het schip strand. Ik kon er nog een vierde jaar aan vastplakken en toen is het vrij snel gegaan. Ik ben door Paul van Ewijk en Hans Cornelissen gecast voor Hoer 6 Tina in “Wat zien ik”. Vanaf toen is het balletje gaan rollen. Toen had ik niet meteen werk en heb ik in een wilde poging een semester geschiedenis gestudeerd. Ik dacht namelijk dat die rol eenmalig was en dat dat het dan al was. Ik werd na drie weken aangenomen voor Winx-club en dat ben ik gaan doen en toen volgden High-School Musical, Love me Tender, Op zoek naar Mary Poppins, Petticoat en De Jantjes.

De Jantjes premiere 27

Naar De Jantjes heb ik nog steeds heimwee. Dat zou ik meteen weer doen. Ik vond het geweldig. Dat kwam door Arie, Willeke, Ellen, alle andere mensen en ook de mensen van de techniek. De jaren bij De Graaf en Cornelissen zijn heilig voor me. Ik weet niet wat het was bij De Jantjes. Het was voor mij natuurlijk de eerste keer na Droomvlucht dat ik een grote rol had. Ik had een goed aandeel in de show. Ik heb ook iets met de muziek, het Amsterdamse, dat Jordanese. Er zijn zoveel dingen gebeurd. Ook wel drama’s. Op die bühne stonden we iedere avond te knallen met z’n allen. Ik heb wel heel veel respect voor al die collega’s en het stuk. Het grappige is als je het aan anderen vraagt, zij dat ook hebben. Het heeft met de magie, de warmte en de nostalgie van het stuk te maken. Dat denk ik echt. En het speelt in Amsterdam en ik hou van Amsterdam. De kansen die ik heb gekregen van Hans en Ruud. Dat is heel gaaf. Er staan mooie dingen op mijn CV en ik ben blij dat ik die kansen heb gehad.

De Jantjes premiere 56

Ondanks die ervaring neem je dan toch zangles bij Edward Hoepelman van Fontys in Tilburg?
Ja inderdaad, het leuke is dat hij binnenkort een weekje naar Stuttgart komt Hij heeft heel veel leerlingen hier. Dan komt hij naar de show kijken en ook les geven. Je bent namelijk nooit klaar met leren anders doe je dit vak niet. Je hebt nog steeds danslessen en dat is ook heel belangrijk. Je blijft jezelf verdiepen daarin. Ik merk dat mijn stem nog niet klaar is met alles. Ik heb ook nog niet alles gedaan. Mijn stem verandert ook. Ik vind bijscholen heel belangrijk.

Ik vind het het lekkerst om te zingen en te spelen. Ik heb een paar keer een klein programma gedaan hier. Dat vind ik fijn om te doen. Dat heb ik dan ook met Rocky. Dan sta ik daar te zingen en dan denk ik, jeetje daar verdien ik mijn geld mee. Ook op die kleine momenten als ik mijn make-up doe of mijn haar. Dat denk ik; dat is raar. Mijn zus gaat ’s morgens vroeg naar haar werk en moet acht uur werken. Ik kom binnen en ga mijn make-up doen, ik doe een pruikje op en ik ga doen of ik iemand anders ben. Het is het mooiste vak wat er is en ik zal er alles aan doen om de rest van mijn leven dit te mogen doen. Ik ben een zeer gelukkig mens. Als de tijd daar is doe ik andere dingen. Ik mag elke keer mensen meenemen en ontroeren. En ik krijg elke keer applaus. Nou ja als je het goed doet tenminste.

Op de vraag of ze les zou willen geven zegt Rosalie; in Zwolle heb ik lesgeven en op het conservatorium in Tilburg heb ik muziekinterpretatie gegeven. Ik vind het heel leuk om les te geven maar dan workshops. Maar mijn passie ligt bij het zelf doen op het toneel. Ik vind het heel leuk om op een vakopleiding les te geven. Ik merk dat dan we dezelfde taal spreken en hoe snel ze dingen oppakken. Er komen mensen met waanzinnige strotten aan. Dat groeit wel heel erg en dat vind ik leuk.

Nederlanders
Hier in Duitsland zijn ook veel Nederlanders en ik heb het er wel eens over met Gino Eemnes en Wietske van Tongeren over. Nederlanders zijn anders. We hebben een andere manier van benaderen die bij veel rollen goed van pas komt. We hebben ook een werkethos die is van “doe maar normaal dan doe je al gek genoeg”. Dus als we een beetje rochelen gaan we nog het toneel op en dat heeft niet iedereen. Nederlanders gaan er dan nog gewoon voor. The show must go on. Hard werken. Fontys levert veel mensen en ik denk dat dat komt door de fenomenale strotten zoals Wietske van Tongeren en Marle Martens. Zij spelen allebei hier bij Rocky. Wat die vrouwen kunnen produceren, daar heb ik diep respect voor. Ik sta dan aan de zijkant te kijken en ik denk dan “Meine Gute”. Dat is heel bijzonder. Het is zo jammer dat we ze in Nederland niet kennen want het zijn zeer talentvolle vrouwen. Je moet ze voor de gein eens gaan bekijken op Youtube.
Aisata Blackman die onder andere in Motown heeft gespeeld. Prachtige vrouwen die je moet gaan zien en horen. En dan zijn daar ook mannen zoals Gino, een van de liefste mannen die er is, een plaatje en zo gefocussed en professioneel. Daar heb ik diep respect voor. Joop Leiwakabessy die ook al heel lang mee loopt.

Schermafbeelding 2016 06 26 om 19.16.43

Wel fijn al die Nederlanders hier. Dan kunnen we ook nog eens in het Nederlands kletsen. Het is fijn dat als het even wat minder gaat je even in het Nederlands wat kan zeggen. Effe zeiken want dat kunnen wij Nederlanders ook goed. We hebben ook wel eens een Nederlands feestje met frikadellen en kroketten. Als we dan ook nog patat met appelmoes en mayonaise eten, kunnen ze dat hier in Duitsland niet aan. Dat vinden ze raar. Pindasaus met mayo trekken ze ook niet. Het is enig om die verschillen te zien. Stroopwafels zijn ook een groot succes maar dropjes vindt niemand lekker dus dat houden we lekker voor onszelf. Kaas kunnen ze hier niet maken dus als er iemand langs komt dan graag Hollandse kaas meenemen. Ik mis mijn zus en mijn nichtjes en neefjes heel erg. Ik weet dat mijn zus me ook heel erg mist en daardoor mis ik haar nog meer. Ze is al een keer heel stoer alleen hier naartoe gekomen. Ze komt binnenkort een keer met haar man en mijn vader komt binnenkort ook en dat vind ik top. Dat is pure liefde. Dat is quality time. Maar het feit dat ze mijn nichtje en neefje mijn naam als eerste woord zeiden, omdat er toch over me gesproken wordt, dat is toch wel heel leuk.