I am I, am I?

I am I, am I?

I am I, am I? is de titel van de voorstelling van de tweedejaars studenten aan de Nederlandse Musical Academie in Arnhem.

Het verhaal gaat over het wel en wee in een theater en vooral om de mensen die daar werken. Diverse verhaallijnen zijn met elkaar verweven en de personages hebben eigenlijk allemaal een eigen verhaal. Met een grote groep als deze geen eenvoudige opgave om die verhalen ook te vertellen in twee uur.

I am I am I-63
Rianne Engelsman, Nadine van Nimwegen, Guus Boswinkel, Rene Noorderveen, Anne van den Beuken, Rebekka de Wit, Veron Lizierse, Ronald Jorritsma, Cheryl Zwiggelaar, Verena Verhoeven, Myrte Luyten en Marloes Hermans mochten met de regie van Fred Butter en choreografie van Gerard Baars werken aan deze voorstelling.

I am I am I-69
Alles was uit de kast gehaald om een echte show neer te zetten. Er werd versterkt gespeeld met gebruik van muziekbanden en het toneel was al door middel van een deur op wieltjes in tweeën verdeeld. De deur fungeerde als een wand die al naar gelang het toneel dat vereiste het podium of de kleedruimte groter maakte. Inventief gevonden als je maar de beschikking hebt over een klein podium en bescheiden middelen.

I am I am I-9

De kostuums waren keurig uitgevoerd en het decor was sober maar door de schuivende deur en het spel was wel duidelijk waar de cast zich bevond. De voorstelling was een mix van drama en variété maar het was zeker geen zwaar stuk. In tegendeel, dans en zang waren ruim vertegenwoordigd en de mix was ludiek en op een aantal momenten verrassend te noemen zoals het poppennummer van de hele cast met Guus Boswinkel op de voorgrond of de solo van Ronald Jorritsma met het nummer ” Stilte Graag” die mij persoonlijk ontroerde door de wijze waarop Ronald dit nummer bracht. Hier en daar doken er in de voorstelling overeenkomsten op met o.a. La Cage aux Folles en werden er diverse nummers uit andere musicals of popsongs gebruikt om er een mooi geheel van te maken.

I am I am I-70

Het was jammer dat het geluid de studenten in de steek liet waarbij je merkte dat ze zich daarop gingen focussen omdat zij door de haperingen in de muziek niet wisten wat er ging gebeuren. Het tekent de studenten dat ze professioneel genoeg waren om vrijwel direct in te schatten waar de muziek was gebleven en ze meteen weer aanhaakten. En dat bij hun première.

De voorstelling was een aaneenschakeling van muziek, dans en spel, iets waar deze studenten voor worden opgeleid, en die het aanwezige publiek prima amuseerden.

I am I am I-77

Vandaag spelen de studenten nog twee maal hun voorstelling en dan is het ook voor hen vakantie. Het wachten is alleen nog of ze doorgaan naar het derde jaar van hun opleiding.

Voor de fotoreportage klikt u hier.

2018-04-06T22:06:38+00:00 09/06/2013 11:16|

Leave A Comment