fbpx

En dan ineens is het er…

En dan ineens is het er…

Ok. Ik begin mijn verhaal even met een zucht. Een zucht van verlichting. Want mensenlief, wat is het toch altijd weer een race tegen de klok om er voorstelling uit te gooien.

Nou gaat het verhaal over een knotsgek hotel. Nou, ons proces was minstens zo knotsgek. Robin repeteerde vaak halve dagen omdat ze dubbelde met Spijt de Musical, Mylene was er vaak alleen maar op middagen omdat ze nog naar school moet, ik kreeg een niersteen met bijbehorende operaties en mijn moeder overleed vlak voor de montage. Knotsgek!

Enige trouwe krachten op de vloer waren Floor (regie) en Michelle en Alexander. Gelukkig maar, want zij hebben een hele boog te vertellen in de voorstelling. Zij hebben de personages met de meeste ontwikkeling in de 1,5 durende musical.
Maar het is goed gekomen.

De laatste week in de studio en de montageweek is vaak de heftigste in de hele periode. De voorstelling moet namelijk af. Onze laatste week repeteerden we in een grotere studio. We groeiden uit de eerste studio, en we waren toe aan een ‘grote zaal’ oppervlakte. We hebben nogal wat blokken te schuiven en routes af te leggen voor en achter de schermen, dus dat moest op ware grote gerepeteerd.
Het heeft ons ontzettend geholpen. Ineens konden we werken met afstanden, ritme en tempo bepalen, en kregen we elke dag nieuwe muziekjes en underscores opgestuurd. Underscores zijn muziekjes die je vaak onder scenes hoort om bepaalde gevoelens of sferen mee te geven.

En toen de laatste week, de montageweek. De montage gebeurt in het theater. Als acteur sta je dan in dienst van de techniek. Het lichtontwerp komt erbij, er komt een geluidsontwerp, decor staat voor het eerst op zijn echte plek en de acteurs maken definitief hun routes.
Het is als acteur niet alleen maar de voorstelling op toneel die belangrijk is. Achter de schermen is het een voorstelling op zich. Je bepaalt waar je kleding en rekwisieten moeten liggen, hoe vaak en waar je omloopt, waar doe je (haast) verkledingen en achter welke poot (gordijnen van de coulissen) kom je op en ga je af. Een script op zich. In mijn geval betekent dit een extra script voor zo’n 25 verkledingen in 13 rollen.

Dan komt de laatste fase: het publiek.
Na een week monteren hadden we ineens op vrijdag publiek in de zaal. Mensen die een kaartje gekocht hebben. Gevaar is dat je dan de voorstelling wil spelen zoals die bedoeld is, maar het heet niet voor niets Try-out. Natuurlijk kijken we of alles werkt en hoe ze reageren, maar je moet als acteur niet bang zijn om nog wat uit te proberen, of om te gooien. Je mag nog proberen!
Gelukkig werkte veel van wat we gemaakt hadden, dus we hoefden niet veel te veranderen. Dat was een erg prettig gevoel, want we hadden maar twee try-outs tot de première.

En toen was er ineens de première. Ik durf wel te zeggen dat ik die voorstelling altijd haat. Ik ben stik nerveus. Er zitten bekenden in de zaal en veel pers. Ik ben dan altijd bang dat ik het ineens niet meer weet. Of dat er grote dingen fout gaan. Ik bedenk mezelf ook altijd of ik niet beter ergens lekker veilig op kantoor had kunnen werken. Niet zo kwetsbaar, en minder verantwoordelijkheid.
Maar goed, als acteur geniet je ook van die aandacht. En vergeet niet, we kunnen met zijn allen best wel wat, anders waren we niet gecast.

Ik mag wel zeggen dat we een droom première hadden. We waren de eerste minuten wel nerveus, maar toen we de zaal te pakken hadden, konden we alles aan. We hebben op ons beste kunnen gespeeld, gezongen en gedanst. En gelukkig heeft de zaal dat ook opgemerkt. En vooral de pers. We krijgen veel positieve recensies. En wordt o.a. geschreven: zeer geloofwaardig, prachtig klein en emotioneel, sterren van de hemel, geboeid en vermaakt, onnavolgbaar, absoluut komisch en vrolijk het theater uit. Je begrijpt dat wij heel lekker en voldaan hebben geslapen.

Ik hoop jullie snel te zien bij één van onze voorstellingen. Nemen we je mee op een knotsgek avontuur!

Lees ook:
Hotel de Grote L, hotel vol met liefde
‘Hotel barst uit zijn voegen’. De nieuwe column van Theun Plantinga

 

2018-02-22T21:31:55+00:0015/02/2016 23:00|

Leave A Comment