Dubbel genot bij Sweeney Todd

Dubbel genot bij Sweeney Todd

Het verhaal van Sweeney Todd was de basis voor twee voorstellingen van de tweedejaars Codarts studenten. De eerste groep vertelde het verhaal zoals dat bij de meesten wel bekend is. De tweede groep maakte een moderne muziektheater-performance waarin zij zich offerden om een hedendaags, moreel ordeal te vellen over de daden van Sweeney Todd.

Sweeney Todd, the Demon Barber of Fleet Street is een musical uit 1979 met muziek, liedteksten van Stephen Sondheim en een script van Hugh Wheeler. De musical is gebaseerd op een toneelstuk uit 1973 van Christopher Bond over de legendarische Sweeney Todd, een bloeddorstig personage dat al sinds de 19e eeuw opduikt in Britse verhalen. De voorstelling heeft kenmerken die doen denken aan het Grand Guignol genre. Dit genre uit de 20e eeuw combineert horrorelementen met melodrama en thema’s als hartstocht en moraal.

In het kort verhaalt Sweeney Todd over de barbier Benjamin Barker die onder de schuilnaam Sweeney Todd terugkeert naar Londen, na een onterechte gevangenschap in Australi√ę van 15 jaar. Van zijn voormalige huurbazin Mrs. Lovett verneemt hij dat hij echtgenote, die hij 15 jaar heeft moeten missen, zichzelf heeft vergiftigd na verkracht te zijn door rechter Turpin. Het was dezelfde Turpin die hem valselijk veroordeeld had tot gevangenschap teneinde Todds vrouw te kunnen inpalmen. Ontroostbaar door dit nieuws zweert hij wraak, niet alleen op de rechter maar op alle inwoners van Londen. Zijn vroegere professie als barbier en de taartwinkel van Mrs. Lovett spelen hierin een belangrijke rol.

Sweeney Todd-34

De hal bij de theaterzaal was al helemaal in het thema van de musical. Op de vloer waren diverse bloedsporen te vinden. Bij binnenkomst in de zaal viel de achtergrond meteen op waar tijdens de voorstelling grote projecties werden getoond van de locatie waar we ons op dat moment bevonden. Diana van Die, Dide Vonk, Marco Hoving, Maarten Redeker, Alexander Brouwer en Guus Voogt kregen de moeilijke taak om het verhaal in een tijdsbestek van vijf kwartier te vertellen. Geen sinecure, maar het lukte ze voortreffelijk. Mocht Sweeney Todd weer op de planken worden gebracht, dan hoeft men niet ver te zoeken naar de hoofdrolspelers. Wij hebben ze al gevonden.

Regie: Julie Bless
Muzikale begeleiding: Michiel Ballhaus

Kijk hier voor de fotoreportage.

De tweede voorstelling vond plaats in BAR, een caf√© aan de Schiekade. Bij binnenkomst vielen al meteen de verschillen op. De stoeltjes stonden kris kras gegroepeerd in de ruimte en de spelers liepen allemaal in witte jassen. In groepjes van acht werd het publiek in het pikkedonker binnen geleid terwijl de spookachtige muziek door de ruimte klonk. Direct bleek al dat het voor het publiek geen voorstelling werd waarbij op het gemak achterover geleund kon worden, maar dat een actieve rol werd verwacht. Met gevaar voor eigen huid, haar en leven stelden ook de studenten zich bloot aan o.a. “The Juicy Pussy”, “The Raw Ui La La” en “Inwendig Jenga” geholpen door het publiek. Ook de muziek was heel anders dan bij de eerste voorstelling. Sondheim meets techno meets close harmony meets dubstep. Met hier en daar een vleugje electro en ambient.

Those who moralize-17

De voorstelling was ontroerend, confronterend en dwong tot nadenken, al dan niet afgedwongen door de studenten en hun verhaal. Hier en daar was het gruwelijk waarbij je je als toeschouwer constant afvroeg waar je in terecht gekomen was. Zeker als er een zweep in je handen wordt gedrukt of mee mag werken aan de “Inwendige Jenga”. Je wilt niemand kwetsen maar wordt daar wel toe gedwongen als het ware. Een soort van openbare marteling.

Wat ontstaat is een onstuimige voorstelling waarbij je constant nadenkt over wat er gebeurt, je eigenlijk doorlopend wordt getriggerd, scherp bent en om je heen blijft kijken. Als dan een studente ook haar verhaal vertelt aan het einde van de voorstelling en je daarna de ruimte aan het einde verlaat, betrapt ik me er op dat ik nog nadenk over wat ze allemaal zei en dat een diepe indruk achterlaat.
Na de voorstelling werd het publiek naar een special ruimte gebracht waar herdenkingsmonumentjes stonden waar de gedachten van de studenten op stonden. Een mooie ontroerende afsluiting.

Those who moralize-34

Cast: Lucas Schilperoort, Jip Bartels, Daan Couzijn, Petra Ball, Sara van der Wal, Lisse Knaapen en David Schwarz.
Regie Arlon Luijten

Voor de fotoreportage klikt u hier.

2018-04-06T22:03:09+00:0027/06/2013 16:51|

Leave A Comment