Diverse mensen uit het vak hebben op onze site een column geschreven. Nu is het de beurt  aan Allard Blom, musicalscriptschrijver en vertaler.

Als Sam Verhoeven, artistiek directeur van Judas Theaterproducties, belt om over een nieuwe voorstelling te praten, weet je als schrijver altijd dat er een spannend idee aan zit te komen. Dat was al zo met alle vorige voorstellingen die ik bij dit gezelschap heb mogen schrijven, waaronder Lelies, Josephine B., Pauline  & Paulette, De Muze van Rubens en heel recent nog De Rozenoorlog.

 

Er moest een nieuwe voorstelling gemaakt worden. Op de plek waar eigenlijk KISS OF THE SPIDERWOMAN stond gepland. Maar wegens het wegvallen van de structurele subsidies bleek die show een onhaalbare kaart. Dus een kleine voorstelling. En het onderwerp wist hij ook al: Marilyn Monroe. Mijn eerste reactie was: Alweer een biografische musical?

Natuurlijk zou ik het gaan doen maar ik wilde er wel even mijn eigen weg in vinden. En zo kwam ik op het idee om een voorstelling te maken over een dame van 62 die woont in het gehucht Bakewell, vlak onder Manchester. Norma Edwards. In de avond van 4 augustus 1988 wordt er bij deze dame op de deur geklopt en voor de deur staat een frisse jongeman van 26. Hij wil haar graag wat vragen stellen. En Norma, inmiddels weduwe en ietwat eenzaam, laat de jongeman binnen. De jongeman begint te praten en dan blijkt dat hij een enorme fan is van Marilyn Monroe. Of ‘fan’, dat woord vindt hij vreselijk. Hij begrijpt Marilyn. Maar hij zou zo graag haar einde ook begrijpen. Norma sputtert nog wat tegen maar geeft dan toe dat zij het is. Norma Edwards is Norma Jeane Baker. Marilyn Monroe. De jongeman belooft niets aan de grote klok te hangen. Hij wil alleen begrijpen. Dan gaat hij weer weg.

Norma haalt een tape uit de berging die ze 26 jaar eerder heeft ingesproken voor haar therapeut, zoals ze veelvuldig deed in die dagen. En die nacht neemt zij de jongeman mee op reis door het leven van Marilyn. Door die laatste nacht. En door wat er na die nacht gebeurde.

Denkend ‘Sam verklaart me voor gek’ stelde ik dit idee voor, maar Sam was meteen enthousiast. Hij stapte zelf aan boord als componist, als regisseur werd Martin Michel gevraagd en voor de drie grote rollen werden Anne Mie Gils, Ann van den Broeck en Michiel de Meyer gevraagd.

En zo voelt een situatie die op zichzelf vreselijk is (het wegvallen van subsidies) ineens als thuiskomen. Want we bestrijden dat verlies op de enige manier waarop we dat kunnen: door het maken van een nieuwe voorstelling. Te doen waar we goed in zijn. Een verhaal te vertellen waarvan we hopen dat het de mensen net zo zal raken als de eerdere verhalen die we verteld hebben bij dat geweldige, dappere Judas Theaterproducties.

Nu is het vooral mijn hoop dat ook de Nederlanders in grote getalen komen kijken naar al het moois wat we daar vlak over de grens maken. Kom op, mensen. Het is Antwerpen, niet Zimbabwe. Neem de auto of de trein, ga lekker uit eten en kom kijken naar de prachtige en geheel nieuwe voorstellingen die daar met hart en ziel gemaakt worden. Zeker mensen die het M-lab zo ontzettend missen. Die een dergelijke broedplaats zo ontberen. Judas Theaterproducties kan in het prachtige Fakkeltheater die leegte zeker vullen. Geen shows uit het buitenland. Geen herhalingsoefening. Maar compleet nieuw geschreven, nieuw gecomponeerd, nieuw geregisseerd en gespeeld musicalmateriaal. Met hart en ziel gemaakt en gebracht.

We zullen jullie met open armen ontvangen.

Meer informatie? Kijk op www.judastheaterproducties.be

Meer informatie over Allard Blom? Kijk op http://www.allardblomtheater.com/